Κείμενο, έρευνα: Γιώργος Καρέλας

Φωτογραφίες: Jean-Louis Roba και Γιώργος Καρέλας

Πρόλογος & Ιστορικό Πλαίσιο

Pionier–Landungs–Kompanie 780 (εναλλακτικά  Pi.Ldgs.Kp. 780 ή 780η Λόχος Αποβίβασης Μηχανικού ) ήταν μια επίλεκτη αμφίβια μονάδα του Γερμανικού Στρατού ( Wehrmacht Heer ) κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, η οποία έλαβε μέρος σε έντονες και καθοριστικές  μάχες σε όλη την Ελλάδα. Η μονάδα επιχειρούσε ουσιαστικά από και μεταξύ αρκετών βάσεων των Δωδεκανήσων, με τη Ρόδο σταδιακά να αποκτά ολοένα και μεγαλύτερη σημασία, με στόχο την υποστήριξη , την ασφάλεια και τον εφοδιασμό των απομονωμένων φρουρών που ήταν διάσπαρτες στα νησιά του Αιγαίου. Ως αμφίβιος λόχος μηχανικού του Στρατού, η μονάδα έφερε το κύριο βάρος της μεταφοράς των δυνάμεων εφόδου κατά τη διάρκεια των γερμανικών ανακαταλήψεων της Κω και της Λέρου το φθινόπωρο του 1943.

Η μονάδα βασιζόταν σε  στρατιωτικά  αποβατικά σκάφη , συγκεκριμένα τα Pionierlandungsboote (συντομογραφία Pi–La–Boote ). Παρά τη σημαντική της συνεισφορά, αυτή η μικρή μονάδα παρέμεινε στο περιθώριο της κυρίαρχης ιστοριογραφίας. Το επιχειρησιακό της ιστορικό παρουσιάζει τεράστια ιστορική αξία και η αυστηρή προσήλωσή της στις επιχειρησιακές διαταγές  είναι αξιοσημείωτη  . Από αντικειμενικής απόψεως, ο άψογος συντονισμός των καμουφλαρισμένων «Πειρατικών Κομάντος» τους, η φρενήρης κατασκευή νέων καϊκιών – που έπλεαν με πανιά  κυρίως λόγω της έλλειψης καυσίμων,  οι ιστορίες για ελλείψεις λιπαντικών όπου τελικά  χρησιμοποιήθηκε ελαιόλαδο και  η αποφασιστικότητά τους να μην εγκαταλείψουν  το θέατρο του πολέμου μέχρι τις τελευταίες ώρες  παραμένουν αξιομνημόνευτες – παρόλο που πρέπει κανείς να απορρίψει εντελώς την  καταστροφική ιδεολογία και τη μάταιη θυσία που χαρακτήρισαν  τη Γερμανική πολεμική προσπάθεια κατά την τελική της φάση.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ : Όσον αφορά τη βιβλιογραφία αυτού του έργου, παραθέτω μόνο το βιβλίο του Randolph Kugler * Landungswesen Ägäis *, έχοντας συμπεριλάβει ένα απόσπασμα για να διευκολύνει την πληρέστερη κατανόηση των γεγονότων.

Τακτικό Αποτύπωμα στη Λέρο και τη Ρόδο

Η μονάδα έπαιξε καθοριστικό ρόλο στις Γερμανικές αμφίβιες επιχειρήσεις στα Δωδεκάνησα κατά τη διάρκεια του φθινοπώρου του 1943, αμέσως μετά τη μονομερή ιταλική συνθηκολόγηση.

• Πολεμικές Επιχειρήσεις στη Λέρο (Νοέμβριος 1943): Ο 780ος Λόχος συμμετείχε ενεργά στην Επιχείρηση Τυφώνας ( Unternehmen) Taifun ), με στόχο την ανακατάληψη της Λέρου από τις οχυρωμένες Βρετανικές και συμμαχικές ιταλικές δυνάμεις. Τα οργανικά αποβατικά σκάφη της μονάδας μετέφεραν κομάντος του στρατού ( Küstenjäger / Παράκτιοι Επιδρομείς) και τακτικό πεζικό απευθείας σε εχθρικές ακτές υπό τα σφοδρά πυρά του πυροβολικού των αμυνομένων. Η τακτική επιτυχία αυτών των αμφίβιων αποβάσεων τελικά έστρεψε την πορεία της μάχης υπέρ των Γερμανικών δυνάμεων.
• Επιχειρήσεις στη Ρόδο και το Ευρύτερο Αιγαίο (1943–1945): Μετά την πτώση της Λέρου, τμήματα της μονάδας αναπτύχθηκαν στη Ρόδο και τη Λήμνο . Το επιχειρησιακό τους προφίλ μετατοπίστηκε σε νυχτερινές παράκτιες περιπολίες, επιθετική και αμυντική ναρκοθέτηση και κρίσιμες μεταφορές υλικοτεχνικής υποστήριξης μεταφέροντας  πυρομαχικά, βαρύ οπλισμό και προμήθειες. Υπό την προϋπόθεση της πλήρους αεροπορικής και ναυτικής υπεροχής των Συμμάχων, αυτές οι θαλάσσιες διελεύσεις ήταν εξαιρετικά επικίνδυνες.
• Η Φάση της Στρατηγικής Απομόνωσης (1944–1945): Όταν το κύριο σώμα της Βέρμαχτ εκκένωσε την ηπειρωτική Ελλάδα το φθινόπωρο του 1944, ο 780ος Λόχος Αποβίβασης έμεινε πίσω ως απομονωμένη οπισθοφυλακή. Ορισμένος ως βασικός πυρήνας  της «Θέσης Φρουρίου Ρόδου» ( Inselteil Rhodos ), ο λόχος παρέμεινε εντελώς αποκομμένος από τα νησιά, αναλαμβάνοντας  αμυντικές επιχειρήσεις,  διαπλεύσεις  και  αποκλεισμούς μέχρι την επίσημη, άνευ όρων συνθηκολόγηση των Γερμανικών δυνάμεων τον Μάιο του 1945.

Επιχειρησιακή Οργάνωση

Για να αναλύσουμε σωστά τις συνημμένες καταχωρήσεις του ημερολογίου πολέμου, πρέπει πρώτα να κατηγοριοποιήσουμε το απόθεμα στόλου της μονάδας.

Επειδή το Pionier–Landungs–Kompanie 780 ήταν οργανικό στοιχείο του Μηχανικού Στρατού ( Heeres– Pioniere ) και όχι σχηματισμός τηςKriegsmarine (Ναυτικός), διέθετε έναν εξαιρετικά συγκεκριμένο, τυποποιημένο  στόλο ο οποίος  αποτελούνταν κυρίως από:

1. Pionier–Landungsboote ( PiLB 39/40/41): Εξειδικευμένο, μικρό στρατιωτικό αποβατικό σκάφος με ατσάλινο κύτος, εξοπλισμένο με πλωριές ράμπες.
2. Sturmboote (Ελαφριά Σκάφη Εφόδου): Μικρά, ταχύπλοα ανοιχτά σκάφη εξοπλισμένα με ισχυρούς εξωλέμβιους κινητήρες, σχεδιασμένα για την προσγείωση του αρχικού κυήματος πεζικού εφόδου.
3. Επιταχθέντα και Νεόκτιστα πλοιάρια: Καταληφθέντα ιταλικά στρατιωτικά/πολιτικά παράκτια σκάφη και  ξύλινα σκάφη που κατασκευάστηκαν βιαστικά σε τοπικά ναυπηγεία μετά την ιταλική κατάρρευση στη Ρόδο.

Στο θέατρο επιχειρήσεων στο Αιγαίο, η μονάδα ενσωματώθηκε επιχειρησιακά στο Pionier–Landungs–Bataillon 86. Ενώ βασιζόταν στα οργανικά της αποβατικά σκάφη, η μονάδα συνεργαζόταν συχνά ή διοικούσε εξωτερικά ναυτικά μέσα για να καλύψει τις τεράστιες ανάγκες εφοδιασμού των φρουρών των νησιών.

Σημ: Κρίσιμη Τεχνική Διάκριση: Η 780η Λόχος δεν κατείχε ή λειτουργούσε μόνιμα τυποποιημένα σκάφη  μάχης της Kriegsmarine, όπως Kriegsfischkutters (βοηθητικά τεθωρακισμένα πλοία KFK), Raumbootes (μηχανοκίνητα ναρκαλιευτικά R-Boote) ή Marinefährprahms (ναυτικές αποβατικές φορτηγίδες MFP).

Συνεργασία με το Pionier–Landungs–Bataillon 86

 Παρόλο που η μονάδα  δεν κατείχε τα σκάφη αυτά  της Kriegsmarine, λειτουργούσε παράλληλα με αυτά ή τα χρησιμοποιούσε ως συνοδεία σε καθημερινή βάση. Με την άφιξή της στο Αιγαίο, η εταιρεία υπαγόταν στο Pionier–Landungs–Bataillon 86 (86ο Τάγμα Μηχανικού Αποβίβασης), το οποίο είχε κεντρική διοίκηση όλων των θαλάσσιων μεταφορών και εφοδιασμού  εντός της περιμέτρου του “Οχυρού Ρόδου”.

Για μεγάλης κλίμακας αμφίβιες επιχειρήσεις, όπως η Μάχη της Λέρου (Νοέμβριος 1943), η Γερμανική διοίκηση σχημάτισε μικτούς «Σχηματισμούς Μεταφορών» ( Transportflottillen ). Η σύνθεση αυτών των στολίσκων μεταβαλλόταν συνεχώς με βάση την επιχειρησιακή διαθεσιμότητα. Εδώ ας αναφέρουμε και τους  υπόλοιπους τύπους πλοίων  της Kriegsmarine που έλαβαν μέρος στις επιχειρήσεις στα Δωδεκάνησσα. Ήταν όλα μικρά σκάφη που έφτασαν στο Αιγαίο από την ξηρά μεταφερόμενα σε κομμάτια μέσω ποταμών, οδικώς ή σιδηροδρομικώς. Αυτά λοιπόν ήταν

• Siebelfähren & Fährprahms (MFP): Λειτουργούμενα από την Kriegsmarine και την Luftwaffe, αυτά τα βαριά οχηματαγωγά καταμαράν και οι ναυτικές αποβατικές φορτηγίδες χρησιμοποιούνταν για τη μεταφορά βαρέων φορτίων (όπως βαριά πυροβόλα και οχήματα) που ξεπερνούσαν τη δομική χωρητικότητα του οργανικού σκάφους PiLB 41 της 780ης Λόχου . Παρείχαν επίσης βαριά, αντιαεροπορικά καταστρώματα για την προστασία των αποβατικών του Μηχανικού.
• Raumboote & KFK: Αυτά τα γρήγορα μηχανοκίνητα ναρκαλιευτικά και περιπολικά σκάφη της Kriegsmarine χρησίμευαν ως σκάφη συνοδείας νηοπομπών, προστατεύοντας τα ευάλωτα, αργά κινούμενα μηχανοκίνητα σκάφη από επιθέσεις Βρετανικών αντιτορπιλικών και υποβρυχίων.

Επιταγμένα Πλοία (Ελληνικά Καΐκια και Μηχανοκίνητες Σκούνες)

Λόγω του κρίσιμου ελλείμματος σε γηγενή γερμανικά ναυτικά σκάφη και της αδιάκοπης συμμαχικής παρεμπόδισης, η μονάδα βασιζόταν εκτενώς σε επιταχθέντα τοπικά ελληνικά πλοία για μη επιθετικές επιχειρήσεις .

Πλοία «Η» ( Hilfsschiffe / Βοηθητικά Σκάφη): Εκατοντάδες παραδοσιακά Ελληνικά ξύλινα καΐκια και μηχανοκίνητες εμπορικές σκούνες ( motosacoi ) επιτάχθηκαν  από τις αρχές κατοχής.

• Ο Ρόλος των Μηχανικών: Το προσωπικό της 780ης Λόχου Αποβίβασης συχνά αναλάμβανε την άμεση διοίκηση αυτών των καταληφθέντων Ελληνικών καϊκιών . Τα μετέτρεπε σε βοηθητικά στρατιωτικά μεταγωγικά, αυτοσχεδιάζοντας αμυντικές βάσεις όπλων στα ξύλινα καταστρώματα – συνήθως εγκαθιστώντας ένα ή δύο πολυβόλα MG 34 ή MG 42 για αντιαεροπορικά βλήματα κοντινής εμβέλειας και άμυνα επιφανείας. Καθ’ όλη τη διάρκεια του 1944-1945, αυτά τα σκάφη- φαντάσματα  μετέφεραν με επιτυχία ζωτικής σημασίας προμήθειες, αλληλογραφία και πυρομαχικά στα απομονωμένα φυλάκια των Κυκλάδων και των Δωδεκανήσων.

Τεχνικές Προδιαγραφές Οργανικών Σκαφών Αποβίβασης

Ο λειτουργικός πυρήνας της μονάδας επικεντρώθηκε γύρω από τα αποβατικά της . Το Pionier–Landungsboot 41 ( Αποβατικό Σκάφος Μηχανικού Μοντέλο 41 / PiLB 41 ), ήταν ευρέως αναγνωρισμένο ως ένα από τα πιο επιτυχημένα μικρά αμφίβια σχέδια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Τεχνικές προδιαγραφές  του PiLB 41

• Άλλα Χαρακτηριστικά :
  • Ράμπα πλώρης ( Bugrampe ): Επέτρεπε την ταχεία εκφόρτωση πεζικού, οχημάτων ή ελαφρών τεθωρακισμένων (Panzer III/IV) απευθείας σε ρηχές ακτές.
  • Τμηματική Γάστρα: Η γάστρα μπορούσε να αποσυναρμολογηθεί διαμήκως σε δύο μισά, διευκολύνοντας τη στρατηγική σιδηροδρομική μεταφορά από τη Γερμανία στα ελληνικά λιμάνια.

Η μονάδα Pionier-Landungs-Kompanie 780 χρησιμοποιούσε ένα διπλό σύστημα αναγνώρισης για τα σκάφη της.Κάθε σκάφος έφερε έναν επίσημο αριθμό σκάφους (Kennung 1) που αντιστοιχούσε στον αριθμό ναυπήγησης/παρτίδας του (π.χ. 420, 465, 469 κ.λπ.) και παράλληλα ένα χαρακτηριστικό γράμμα (Kennung 2) το οποίο λειτουργούσε τακτικό αναγνωριστικό

• C            368
• E             461
• M            482
• O            471
• G            420
• H             391
• J              466
• K             465
• N             470

         Οργανωτική δομή

• Ημερομηνία σύστασης: Επίσημα συστάθηκε τον Σεπτέμβριο του 1943 .
• Ανώτερη Διοίκηση: Υπαγόταν απευθείας στον στρατό ξηράς  Ε ( Heeresgruppe E ), η οποία είχε την ευθύνη σε ολόκληρο το θέατρο επιχειρήσεων για την κατεχόμενη Ελλάδα και τα Βαλκάνια.
• Διοικητής Μονάδας: Για σημαντικό χρονικό διάστημα της επιχειρησιακής της ανάπτυξης, η λόχος διοικούνταν από τον Λοχαγό  Hauptmann  Josef Bunte .

Αμφίβιες επιχειρήσεις στη Λέρο και τη Ρόδο (1943–1945)

Μετά την Ιταλική ανακωχή, τα Δωδεκάνησα έγιναν ένα κρίσιμο αμφισβητούμενο θέατρο πολέμου.

• Μάχη της Λέρου (Νοέμβριος 1943): Κατά τη διάρκεια της Επιχείρησης Typhoon ( Unternehmen Ταϊφούν ), η Pi.Ldgs.Kp. . 780 χρησίμευσε ως σημαντική  αμφίβια μονάδα , αποβιβάζοντας Küstenjäger (Παράκτιους Επιδρομείς) και πεζικό υπό ισχυρά αμυντικά πυρά, πετυχαίνοντας  την διάσπαση των αμυντικών γραμμών του εχθρού.
• Φάση Οχυρού (1944–1945): Μετά την αποχώρηση των Γερμανών από την ηπειρωτική Ελλάδα το φθινόπωρο του 1944, η μονάδα απομονώθηκε εντός του «Οχυρού Ρόδου» . Υπό την πλήρη αεροπορική και ναυτική υπεροχή των Συμμάχων, οι επιχειρήσεις στράφηκαν σε νυχτερινή εφοδιαστική, ναρκοθέτηση και επιχειρήσεις αντεπιθέσεων.

 Μητρώο Βοηθητικών και Μεταφορικών Σκαφών

 Ιστορική Σημείωση: Ο αρχειακός όρος ” Denkposten ” (σημειώσεις υπενθύμισης / σημεία μελέτης) που εμφανίζεται παράλληλα με αναφορές στα BA–MA (Γερμανικά Ομοσπονδιακά Στρατιωτικά Αρχεία) επιβεβαιώνει ότι αυτές οι συγκεκριμένες περιγραφικές περιλήψεις συντάχθηκαν μετά τον πόλεμο. Ένας ναυτικός ιστορικός – πιθανότατα ο Karl–Heinz Kugler , ο εξέχων εμπειρογνώμονας στα αμφίβια σκάφη της Wehrmacht – εξήγαγε συστηματικά καταχωρίσεις από τα αρχικά Πολεμικά Ημερολόγια ( Kriegstagebücher ) των Pi.Ldgs.Kp. 780 και Pi.Btl . Rhodos για να εντοπίσει την τελική τύχη κάθε κύτους.

 ” Küstenmotorsegler ” [Coastal Motor Sailers Πετρελαιοκίνητα περιπολικά ακτών ]:

⚓ Κατηγορία 1: Βοηθητικά Μεταφορικά Πλοία

• CALVARDA
  • Τύπος & Εκτόπισμα: Νεοναυπηγηθέν σκάφος 90 τόνων.
  • Κατασκευή: Κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου επί τόπου, εντός του ναυπηγείου του γερμανικού στολίσκου απόβασης ( Flottille ) στη Ρόδο.
  • Κατάσταση & Μοίρα: Τα αρχεία δείχνουν ότι στις 25 Ιουλίου 1944, το πλοίο βρισκόταν ακόμη στο ναυπηγείο υπό τελική κατασκευή. Ολοκληρώθηκε επίσημα και εντάχθηκε σε ενεργό υπηρεσία, αλλά εξαφανίστηκε και επιβεβαιώθηκε η απώλεια του λίγο αργότερα. Η Ενότητα 3.1 διευκρινίζει ότι εξαφανίστηκε ή τορπιλίστηκε στις 15 Δεκεμβρίου 1944, νότια της Κω, κατά τη διάρκεια μιας διέλευσης επιστροφής από τη Λέρο.

• CASTELLO
  • Τύπος & Εκτόπισμα: Νεοναυπηγηθέν  βοηθητικό σκάφος 90 τόνων.
  • Κατασκευή: Κατασκευάστηκε από το ναυπηγείο οργανικού στολίσκου.
  • Επιχειρησιακό Ιστορικό & Απώλειες: Ξεκίνησε το πρώτο του επιχειρησιακό ταξίδι στις 19 Ιουλίου 1944. Το πλοίο αναχαιτίστηκε, καταστράφηκε ολοσχερώς και βυθίστηκε τη νύχτα της 24ης Σεπτεμβρίου 1944, κοντά στην Κάρπαθο ( Σκάρπαντο ) από σφοδρά πυρά ναυτικού πυροβολικού βρετανικών πολεμικών πλοίων επιφανείας κατά τη διάρκεια της στρατηγικής εκκένωσης του νησιού.
• ESPERIA
  • Τύπος & Χρήση: Σημαντικό βοηθητικό σκάφος. Είχε  εκτόπισμα μεταξύ 60 και 80 τόνων, και  χρησιμοποιήθηκε ι κυρίως ως βαρύ πλοίο μεταφοράς ( Transportboot ).
  • Συμπλήρωμα & Οπλισμός: Πλήρωμα από 12 άνδρες. Εξαιρετικά βαριά οπλισμένο για την κατηγορία του, έφερε 4 αυτόματα αντιαεροπορικά πυροβόλα Flak × 20 mm (ιταλικά μοντέλα που καταλήφθηκαν) και 2 × γερμανικά πολυβόλα MG.
  • Επιχειρησιακό Ιστορικό & Απώλειες: Κατασχέθηκε και επιτάχθηκε επίσημα από γερμανικές δυνάμεις στις 5 Οκτωβρίου 1943, στη Ρόδο για λογαριασμό της Ναυτικής Διοίκησης Ρόδου / Διοίκησης Στόλου ( Fl.Kdo.Rh. ) . Το πλοίο αναχαιτίστηκε και βυθίστηκε στις 28 Σεπτεμβρίου 1944, ανατολικά της Καρπάθου από βρετανικά πολεμικά πλοία μετά από εμπλοκή πυροβολικού κατά την εκκένωση του νησιού.

• LINDO
  • Τύπος & Εκτόπισμα: Μικρότερο παράκτιο σκάφος με εκτόπισμα μεταξύ 26 και 30 τόνων.
  • Οπλισμός: Τοποθετημένο ιταλικό βαρύ πολυβόλο 1 × 12,7 mm.
  • Ιστορικό Επιχειρήσεων: Καταγράφηκε ως υπό κατασκευή στις 25 Ιουλίου 1944, με σημειώσεις που έδειχναν ότι θα ήταν «έτοιμο για ενεργό ανάπτυξη σύντομα». Στις 20 Μαρτίου 1945, μεταφέρθηκε επίσημα στον 6ο Στόλο Προστασίας Παράκτιας Ζώνης ( 6ος/ 15ος Στόλος I ).

 ️ Κατηγορία 2: Σκάφη Συνοδείας & Φύλαξης ( Bewacher )

• VENETIA
  • Προφίλ: Ένα εξαιρετικά βαριά οπλισμένο βοηθητικό σκάφος. Περιγραφόμενο ως «βαρύ φρούριο τσέπης», ήταν ένα επιταχθέν σκάφος (πιθανότατα παλαιότερα πολιτικό σκάφος) φορτωμένο με τόσο βαρύ οπλισμό που ουσιαστικά μετατράπηκε σε πλωτό φρούριο . Αντιπροσωπεύει μια εντελώς διαφορετική πτυχή της γερμανικής ναυτικής προσπάθειας σε σύγκριση με ταπεινά σκάφη  όπως το Malona .
  • πλήρωμα: 11 άτομα προσωπικό, συμπεριλαμβανομένου 1 διορισμένου αξιωματικού.
  • Βαρύς οπλισμός: 1 × πυροβόλο ταχείας βολής 3,7 cm τοποθετημένο σε εξειδικευμένη πλατφόρμα υποβρυχίου ( Uboot–Lafette ), 1 × τετραπλό αυτόματο αντιαεροπορικό οπλικό σύστημα 2 cm ( Flak–Vierling 4 × 2 cm ) και 2 × αμυντικά πολυβόλα.
  • Επιχειρησιακό Ιστορικό & Απώλειες: Επιτάχθηκε από τη Βέρμαχτ στη Ρόδο στις 5 Οκτωβρίου 1943. Είχε τραγικό τέλος στις 12 Δεκεμβρίου 1943. Το πλοίο καταστράφηκε ολοσχερώς και βυθίστηκε κατά τη μεταφορά του από τη Σύμη στη Ρόδο μαζί με δύο μικρότερα μηχανοκίνητα σκάφη που συνόδευε, τα San Diego και San Giovanni . Αυτή η μικρή νηοπομπή έπεσε σε ενέδρα και εξοντώθηκε  κατά τη διάρκεια νυχτερινής επιχείρησης από τέσσερις  Βρετανικές τορπιλακάτους (MGB).
• NEUBAU I & NEUBAU II
  • πλήρωμα 10 μέλη πληρώματος ανά σκάφος.
  • Προβλεπόμενος οπλισμός: 1 × Γερμανικό αντιαρματικό πυροβόλο Pak 7,5 cm ή 5 cm τοποθετημένο στο πρυμναίο κατάστρωμα, 1 ×Ιταλικό αντιαρματικό πυροβόλο Pak 4,7 cm τοποθετημένο στην πλώρη, και διάφορα αυτόματα αντιαεροπορικά όπλα (είτε κατεχόμενα ιταλικά αντιαεροπορικά πυροβόλα είτε πυροβόλα Bofors 4 cm ).
  • Επεξηγηματική σημείωση ιστορικού: Οι όροι NEUBAU I και NEUBAU II (στα γερμανικά για “Νέα Κατασκευή I και II”) δεν ήταν μόνιμα ονόματα, αλλά προσωρινές ονομασίες του ναυπηγείου για δύο βαριά τροποποιημένα, ειδικά οπλισμένα βοηθητικά σκάφη. Αυτά τα σκάφη κατασκευάστηκαν από Γερμανούς μηχανικούς χρησιμοποιώντας τα κύτη επιταχθέντων ξύλινων ελληνικών καϊκιών ή καταληφθέντων ιταλικών φορτηγίδων και αποβατικών σκαφών που ήταν διαθέσιμα μετά την ιταλική ανακωχή του Σεπτεμβρίου 1943. Με τον εκ των υστέρων εξοπλισμό τους με βαριά αντιαρματικά και ναυτικά αντιαεροπορικά όπλα του στρατού, μετατράπηκαν σε ικανές συνοδείες νηοπομπών ( Geleitboote ) και σε αμυντικά μέσα του λιμανιού.

•     SIMI II ( Μικρό) Βοηθητικός Σκάφος Νόιμπαου )

• • Τύπος & Εκτόπισμα: Μικρό βοηθητικό σκάφος με εκτόπισμα 10 τόνων.
  • Επιχειρησιακό Ιστορικό & Απώλειες: Τα αρχεία μάχης δείχνουν ότι στις 17 Σεπτεμβρίου 1944, το πλοίο αναχαιτίστηκε κοντά στο ακρωτήριο Αλούπο (σε κοντινή απόσταση από τη Σύμη) από βρετανικές τορπιλακάτους  MGB. Μετά από μια σύντομη εμπλοκή, το σκάφος πυρπολήθηκε από εχθρικά πυρά και στη συνέχεια καταλήφθηκε από τις Βρετανικές δυνάμεις.

Κατηγορία 3: Αναγνωριστικό και επιθετικό σκάφος ( Aufklärer )

Leichte Sturmboote 39 [Ελαφρύ Σκάφος Εφόδου Μοντέλο 39]:

• SB1: Πλήρωμα 2 άνδρες, οπλισμός 2 MG
  αναφέρθηκε ως παρών στις 30.10.43.
• SB2: Πλήρωμα 2 ανδρών, οπλισμός 2 MG
  αναφέρθηκε ως παρών στις 30.10.43· μεταφέρθηκε στην 6./15.L-φλοτίλα στις 20.03.45.
• SB3: Πλήρωμα 2 ανδρών, οπλισμός 2 MG
  τοποθετήθηκε στη Ρόδο στις 25.07.44.

• SB1, SB2 και SB3 ( Sturmboote )
  • Τεχνικές παράμετροι & τύπος: Η πρωτογενής τεκμηρίωση δείχνει ότι αυτά τα σκαφάκια  ανήκαν στην εξειδικευμένη Leichte. Sturmboote 39 (Ελαφριά Σκάφη Εφόρμησης Μοντέλο 39). Ήταν μικρά, ανοιχτά σκάφη εφόδου κατασκευασμένα από υψηλής αντοχής πολυστρωματικό κόντρα πλακέ θαλάσσης. Οι τεχνικές τους παράμετροι …. μήκος 6 μέτρα, πλάτος 1,5 μέτρο και βάρος γυμνού κύτους μόλις 180 κιλά. Λόγω αυτού του εξαιρετικά ελαφρού βάρους, μια τυπική ομάδα 6 μηχανικών μπορούσε να μεταφέρει το σκάφος στην ξηρά και να το καθελκύσει χειροκίνητα.
  • Πρόωση: Τροφοδοτείται από έναν τεράστιο, εξειδικευμένο εξωλέμβιο κινητήρα γνωστό ως Sturmbootmotor 39 , ο οποίος ζύγιζε 170 κιλά και ανέπτυσσε 30 ίππους. Αυτός ο κινητήρας επέτρεπε στο σκάφος να φτάσει σε αξιοσημείωτες ταχύτητες για την εποχή, που κυμαίνονταν μεταξύ 25 και 45 χλμ./ώρα ανάλογα με το βάρος του φορτίου.
  • Τακτικός Ρόλος & Άμυνα: Αρχικά σχεδιασμένα για επιχειρήσεις διάβασης ποταμών στην Ευρώπη για την ταχεία εγκατάσταση αρχικών προγεφυρωμάτων πεζικού, προσαρμόστηκαν για έναν μοναδικό ρόλο στα Δωδεκάνησα. Λόγω του εξαιρετικά ρηχού βυθίσματός τους και της εξαιρετικής ευελιξίας τους, η γερμανική διοίκηση τα χρησιμοποίησε ως παράκτια ” Aufklärer ” (Σκάφη Αναγνώρισης). Διεξήγαγαν περιπολίες υψηλής ταχύτητας στις ακτές, μετέφεραν αγγελιοφόρους του επιτελείου και ανέπτυσσαν μικρές ομάδες κομάντο σε αιφνιδιαστικές αποστολές ασφαλείας. Δεν διέθεταν θωράκιση και βασίζονταν αποκλειστικά στο μικρό οπτικό τους προφίλ και την υψηλή ταχύτητά τους για άμυνα. Διέθεταν μόνιμο πλήρωμα 2 ανδρών και έφεραν 2 MG για αυτοάμυνα.
  • Σκάφος Λεπτομέρειες :
    • SB1: 2 μέλη πληρώματος, οπλισμένα με 2 × ελαφρά πολυβόλα (MG). Καταγράφηκε ως πλήρως επιχειρησιακό σε ενεργό δύναμη από τις 30 Οκτωβρίου 1943.
    • SB2: 2 μέλη πληρώματος, οπλισμένα με 2 × ελαφρά πολυβόλα (MG). Κατατάχθηκε στην ενεργό δύναμη στις 30 Οκτωβρίου 1943· αργότερα μεταφέρθηκε απευθείας στον 15ο Στολίσκο Αποβίβασης στις 20 Μαρτίου 1945.
    • SB3: 2 μέλη πληρώματος, οπλισμένα με 2 × ελαφρά πολυβόλα (MG). Καταγράφηκε ότι επιχειρούσε από την κύρια βάση του στη Ρόδο στις 25 Ιουλίου 1944.

Κατηγορία 4: Σκάφη  Θαλάσσιας Έρευνας και Διάσωσης ( Seenot–Motorboote )

• ALA
  • Συμπλήρωμα & Οπλισμός: 3 μέλη πληρώματος. Οπλισμένο με 1 × ιταλικό βαρύ πολυβόλο 12,7 χιλιοστών. Κατά τη διάρκεια περιόδων εντατικής ανάπτυξης, η δύναμή του αυξήθηκε σε 4 άνδρες για να χειρίζονται ένα επιπλέον αυτόματο αντιαεροπορικό πυροβόλο 15 χιλιοστών.
  • Επιχειρησιακό Ιστορικό: Καταγράφηκε για πρώτη φορά στα αρχεία καταγραφής- απογραφής της μονάδας στις 25 Ιουνίου 1944 και μεταφέρθηκε στον 15ο στολίσκο αποβίβασης στις 20 Μαρτίου 1945.
  • Ιστοριογραφική σημείωση: Το σκάφος κατασκευάστηκε αρχικά ως πολιτικό σκάφος διάσωσης αλλά  δεν μετέφερε  πλήρωμα διάσωσης αέρος – θαλάσσης  της Luftwaffe.
• HEINRICH STALLING
  • Τύπος & Εκτόπισμα: Εξειδικευμένη λέμβος διάσωσης αέρος-θαλάσσης εκτόπισμα 5 τόνων.
  • Συμπλήρωμα & Οπλισμός:  Εξοπλισμένο με τριμελές εξειδικευμένο πλήρωμα της Luftwaffe. Οπλισμένο με 1 × καταληφθέν Βρετανικό πολυβόλο 13,2 χιλιοστών και 1 × Γερμανικό δίδυμο αυτόματο αντιαεροπορικό σύστημα  15 χιλιοστών.
  • Επιχειρησιακό Ιστορικό: Καταγράφηκε για πρώτη φορά σε ημερολόγια στις 13 Ιανουαρίου 1945· μεταφέρθηκε στον 15ο Στολίσκο Αποβίβασης στις 20 Μαρτίου 1945.
• JOHANNES MESS
  • Τύπος & Εκτόπισμα: Ειδική  λέμβος διάσωσης εκτοπίσματος  7 τόνων.
  • Πλήρωμα & Οπλισμός:  Επανδρωμένο από 3 άνδρες  της Luftwaffe. Εξοπλισμένο με 1 × γερμανικό αυτόματο οπλικό σύστημα 15 χιλιοστών τοποθετημένο σε πλατφόρμα διπλής διαμόρφωσης ( Zwillings –MG 81 ).
  • Επιχειρησιακό Ιστορικό: Καταγράφηκε για πρώτη φορά στις 13 Ιανουαρίου 1945· μεταφέρθηκε στον 15ο Στολίσκο Αποβίβασης στις 20 Μαρτίου 1945.
• RAM 573

Τύπος & Προέλευση: Πρώην ιταλικό παράκτιο ναρκαλιευτικό που αρχικά λειτουργούσε από την Regia Aeronautica (Ιταλική Βασιλική Πολεμική Αεροπορία). Αυτή η κλάση ονομαζόταν RAMA (Regia Aeronautica Motoscafi) . ντ’Άλτο Μάρε)

• • Πλήρωμα & Οπλισμός: 3 μέλη πληρώματος, οπλισμένα με 1 × ιταλικό πολυβόλο 12,7 χιλιοστών.
  • Επιχειρησιακό Ιστορικό: Καταγράφηκε για πρώτη φορά στις 15 Ιανουαρίου 1945· μεταφέρθηκε στον 15ο Στολίσκο Αποβίβασης στις 20 Μαρτίου 1945.

Κατηγορία 5: Τυπικά μηχανοκίνητα σκάφη  ( Motorboote )

• COCA
  • Ιστορικό και Επιχειρήσιακή κατάσταση : Κατασχέθηκε και επιτάχθηκε επίσημα στις 5 Οκτωβρίου 1943, στη Ρόδο για την Αεροπορική Διοίκηση Ρόδος ( Fl.Kdo.Rh. ) . Στις 30 Οκτωβρίου 1943, καταγράφηκε ότι είχε πλήρωμα 4 ανδρών , οπλισμένο με 1 ιταλικό αυτόματο αντιαεροπορικό πυροβόλο 2cm και 1 × γερμανικό MG. Στις 25 Ιουλίου 1944, είχε βάση το Port Castello, στη Ρόδο. Εξαφανίζεται από τα μεταγενέστερα επιχειρησιακά αρχεία, φέροντας την επίσημη παρατήρηση: «Πιθανή απώλεια» ( Verlust ? ) στα τέλη του 1944.
• ΜΑCRA
  • Τύπος & Εκτόπισμα: Μικρή μηχανοκίνητη λέμβος εκτοπίσματος 7 τόνων. Σε εναλλακτικά αρχεία καταγραφής χαρακτηρίζεται ως εξειδικευμένο σκάφος μεταφοράς αλληλογραφίας/πακέτων ( Paketboot ) ή ως ελαφρύ μεταφορικό μέσο κοινής ωφέλειας ( Transportboot ).
  • Συμπλήρωμα & Οπλισμός: Πλήρωμα από 3 άνδρες και οπλισμένο με 2 × Γερμανικά πολυβόλα.
  • Επιχειρησιακό Ιστορικό: Επιτάχθηκε στις 5 Οκτωβρίου 1943, στη Ρόδο για την Αεροπορική Διοίκηση. Καταγράφεται ως πιθανή απώλεια  μεταξύ του τέλους  1943 και των αρχών του 1944.
• ΜΑLONA («Η Υπερηφάνεια του Στόλου»)
  • Τύπος, Ετυμολογία & Προφίλ: Μικρό, ταπεινό, ντιζελοκίνητο σκάφος ή λάντζα με κινητήρα, βάρους/εκτοπίσματος 7 τόνων. Πήρε το όνομά του από το ιστορικό αγροτικό χωριό Μαλόνα στη Ρόδο, διάσημο για τους εκτεταμένους πορτοκαλεώνες του. Επιτάχθηκε από τους Γερμανούς αμέσως μετά την κατοχή/κατάληψη της Ρόδος στις 5 Οκτωβρίου 1943. Αναφέρεται  σε πρωτογενή έγγραφα ως ” erfolgreichstes Boot der Flottille ” (το πιο επιτυχημένο, αξιόπιστο και “επιθετικό” σκάφος του στολίσκου).
  • Συμπλήρωμα & Οπλισμός: 2 μέλη πληρώματος, τοποθετημένα σε 1 ιταλικό πολυβόλο × 12,7 mm.
• PARMA
  • Πλήρωμα & Οπλισμός: Πλήρωμα 4 ατόμων, οπλισμένο με 1 ιταλικό πολυβόλο 12,7 mm.
  • Ιστορικό Επιχειρήσεων: Επιτάχθηκε στις 5 Οκτωβρίου 1943. Επιχείρησε από τη Σύμη και παρέμεινε σε ενεργό δύναμη από την 1η Μαρτίου 1945.

Τα υπόλοιπα μικρά σκάφη του στολίσκου

 POLA: Πλήρωμα 2 ατόμων,επιτάχθηκε στις 05.10.43 στη Ρόδο για το Fl.Kdo.Rh. [Στολή/Αεροπορική Διοίκηση Ρόδος]· πιθανώς χάθηκε στα τέλη του 1943 ή στις αρχές του 1944.

RAPALO: αναφέρεται για πρώτη φορά στις 25.07.44 ως «σε αποβάθρα στη Ρόδο»·
φαίνεται ότι χάθηκε λίγο αργότερα.

SAΝ DIEGO: Πλήρωμα 4 άνδρες· Οπλισμός 1 x 2 εκ. Αντιαεροπορικό Όπλο (Ιταλικό), 1 MG· επιτάχθηκε στις 05.10.43 στη Ρόδο για το Fl.Kdo.Rh. ·πιθανώς βυθίστηκε κοντά στη Σύμη στις 12.12.43 από MGB [Αγγλική τορπιλάκατο).

SAN GIOVANI : Πλήρωμα 4 άνδρες· Οπλισμός 1 x 2 εκ. Αντιαεροπορικό Όπλο (Ιταλικό), 1 MG· επιτάχθηκε στις 05.10.43 στη Ρόδο για το Fl.Kdo.Rh. ·
πιθανώς βυθίστηκε κοντά στη Σύμη στις 12.12.43 από  MGB.

GLEITER  [Ιστιοφόρο /Ταχύπλοο] (χωρίς να αναφέρεται όνομα): αναφέρεται ως μέρος του στολίσκου τον Αύγουστο του 1944.

HELI: ” Zweimastsegler ” [Δικάταρτο  ιστιοφόρο]:

αναφέρθηκε μία φορά ως μέρος του στολίσκου  στις 29.07.44.

Ο Πόλεμος  των Κομάντος και των Πειρατικών Τακτικών:

( Piratenkommando ).

Το  1944, ο πόλεμος στο Αιγαίο εξελίχθηκε σε μια αντισυμβατική σύγκρουση κομάντο. Χωρίς  τη χρήση τυπικών σκαφών της Kriegsmarine λόγω της αεροπορικής υπεροπλίας  των Συμμάχων, οι Γερμανικές δυνάμεις χρησιμοποίησαν επιταχθέντα Ελληνικά ξύλινα καΐκια , σκούνες και σφουγγαράδικα.  Τα πληρώματα φορούσαν πολιτικά ρούχα (μεταμφιεσμένα σε Έλληνες ψαράδες), κρύβοντας όπλα κάτω από δίχτυα και ξάρτια.

• Οπλισμός: Τα σκάφη μετατράπηκαν σε βαριά οπλισμένα βοηθητικά μεταγωγικά, εξοπλισμένα με πολυβόλα MG 34 ή MG 42 και περιστασιακά με ελαφρύ αντιαεροπορικό πυροβολικό.
• Αποστολή: Ενέδρα Συμμαχικών Ειδικών Σκαφών (SBS) ή μονάδων Ιερού Λόχου γύρω από απομακρυσμένες νησίδες (π.χ. , Σεσκλί , Κίναρος , Γυαλί ) .

• • • Το καλοκαίρι του 1944, ο πόλεμος στο Αιγαίο μετατράπηκε σε «πόλεμο των κομάντος». Οι Σύμμαχοι κατείχαν απόλυτη ναυτική υπεροχή τη νύχτα. Επειδή οι Γερμανοί που δεν μπορούσαν να αναπτύξουν μεγάλα πολεμικά πλοία χωρίς να γίνουν εύκολα στόχος αεροπορικών επιδρομών, βασίζονταν σχεδόν αποκλειστικά σε «πειρατικά καΐκια» για να ελέγχουν τα περάσματα μεταξύ νησιών όπως η Ρόδος, η Κως, η Κάλυμνος, η Τήλος και η Νίσυρος .
    • Για να το πετύχουν αυτό, οι Γερμανοί επιτάσσανε  (έκλεβαν) πολιτικά ξύλινα καΐκια (παραδοσιακές αλιευτικές βάρκες), τράτες ή  σφουγγαράδικα. Εξωτερικά, τα πλοία φαινόταν εντελώς αθώα. Οι Γερμανοί στρατιώτες δεν φορούσαν στολές . Αντίθετα, ντύνονταν ως Έλληνες ψαράδες ή ναύτες με πολιτικά ρούχα, ψάθινα καπέλα και περιστασιακό εξοπλισμό.
    • Κάτω από τα δίχτυα, τα πανιά και τα καλάθια με τα ψάρια —ή κρυμμένα μέσα σε ειδικά διαμερίσματα τα σκάφη ήταν γεμάτα με κρυμμένο οπλισμό. Έκρυβαν βαριά πολυβόλα (MG 34 ή MG 42), αυτόματα όπλα, χειροβομβίδες, ασυρμάτους μεγάλης εμβέλειας και μερικές φορές μικρά αντιαεροπορικά όπλα.
    • Η αποστολή τους (παγίδευση κομάντος): Περιπολούσαν ακατοίκητες νησίδες (αναφέροντας συγκεκριμένα το Σεσκλί , την Κίναρο και το Γυαλί ). Αν εντόπιζαν βρετανικά πλοία ή τον Ιερό Λόχο να πλησιάζουν, δεν άνοιγαν αμέσως πυρ. Επέτρεπαν στον εχθρό να πλησιάσει, πιστεύοντας ότι ήταν απλοί ψαράδες, και στη συνέχεια έστηναν μια θανατηφόρα  ενέδρα.
  • Επιχειρησιακό Ιστορικό, Στρατηγική Διαφυγής & Επιβίωση: Ένα  από τα σκάφη που  λειτουργούσε ουσιαστικά χρησιμοποιώντας αυτές τις πειρατικές τακτικές κομάντο ήταν το Malona. Σε αντίθεση με τα παράλληλα βοηθητικά σκάφη που καταστρέφονταν συστηματικά μέσα σε λίγους μήνες από την είσοδό τους σε υπηρεσία, αποδείχθηκε απίστευτα ανθεκτικό και επέδειξε απίστευτη ικανότητα να αποφεύγει τις συμμαχικές δυνάμεις. Λόγω της μικρής οπτικής του σιλουέτας , του μικρού μεγέθους και του χαμηλού βυθίσματος, το πλήρωμα έκρυβε συστηματικά το σκάφος μέσα σε στενές σχισμές βράχων και κάτω από προεξέχοντες παράκτιους βράχους κατά τη διάρκεια της ημέρας, αποκρύπτοντάς το  πλήρως από τα συμμαχικά μαχητικά-βομβαρδιστικά. Χρησιμοποιήθηκε κυρίως για αποστολές μεταφοράς  κομάντο, μεταφέροντας αλληλογραφία  και ευαίσθητα εφόδια μεταξύ των νησιών. Τον Ιούλιο του 1944, τα αρχεία το τοποθετούν να επιχειρεί  υπό συνθήκες υψηλής απειλής στην πρώτη γραμμή στη Νίσυρο ( auf Nisiro) Επέζησε με επιτυχία από όλες τις μεγάλες αεροπορικές επιδρομές, την εκτεταμένη αεροπορική απειλή  των Συμμάχων και τις ενέδρες Βρετανικών και Ελληνικών αντιτορπιλικών. Τον Μάρτιο του 1945, καθώς ο στολίσκος Rhodos άρχισε να καταρρέει λόγω σοβαρών ελλείψεων καυσίμων, το Malona μεταφέρθηκε στον 15ο Στολίσκο Αποβίβασης ( γνωστό και ως 15ος Στολίσκος Προστασίας Λιμένα), συνεχίζοντας την υπηρεσία του μέχρι την τελική παράδοση της Γερμανίας τον Μάιο του 1945.

Αναλυτικό Χρονολόγιο Επιχειρήσεων (1944–1945)

 Σημείωση: Οι υποκείμενες πρωτογενείς πηγές (ημερολόγιο) χαρακτηρίζονται  από μια μεταπολεμική αρχειακή επέμβαση από τον Kugler (που αναγνωρίζεται με τον όρο ” Denkposten “), η οποία διασταυρώνει αλλά και συμπληρώνει τα πρωτότυπα Πολεμικά Ημερολόγια ( Kriegstagebücher – KTB) από το Pi.Ldgs.Kp . 780 και το Pi.Btl . Rhodos που φυλάσσονται στα Γερμανικά Στρατιωτικά Αρχεία (BA–MA) με πληροφορίες και από άλλες αρχειακές πηγές.

Ιανουάριος 1944

• 10–11.01.1944: Μια νηοπομπή που αποτελούνταν από το M/S Este και δύο συνοδευτικά  δέχεται ενέδρα από βρετανικά MGB στα ανοιχτά της Ρόδου. Το M/S Este βυθίζεται με 900 βαρέλια ντίζελ στον κόλπο Λιβάδια , στην Τήλο ( Πισκοπή ). Μόνο το M/S Seeräuber επιτυχώς φτάνει Καστέλλο , Ρόδος .
• 10.01.1944: Ο Διοικητής του Νησιού Λέρου ( Hako Leros) αναφέρει σοβαρές δυσκολίες στην εκφόρτωση στα τοπικά λιμάνια. Ζητά τη μετεγκατάσταση των Αποβατικών Σκαφών ( L–Boote ) στο Πόρτο Λάγκο ( Λακκί ) για να χρησιμεύσουν ως αποκεντρωμένος κόμβος διανομής για τα βόρεια και νότια Δωδεκάνησα.
• 11.01.1944: Η Ναυτική Βάση Λέρου διατάσσεται να διατηρεί αδιάλειπτες γραμμές τροφοδοσίας ντίζελ με τα σκάφη της Pi.Ldgs.Kp . 780.
• 20.01.1944: Η Μεραρχία Ρόδος διατάζει την Pi.Ldgs.Kp . 780 να ξεκινήσει επιχειρήσεις ανέλκυσης των 900 βυθισμένων βαρελιών ντίζελ από το Este. ναυάγιο στην Τήλο για να τροφοδοτήσει τις μηχανοκίνητες δυνάμεις στη Ρόδο.

Φεβρουάριος 1944

• 02.02.1944: Μια συμμαχική μονάδα κομάντο (15 άνδρες) πραγματοποιεί απόβαση στην Τήλο με ταχύπλοο σκάφος .
• 04.02.1944: Ένα γερμανικό απόσπασμα καταδίωξης ( Jagdkommando ) αποβιβάζεται στην Τήλο για να αντιμετωπίσει την απόβαση.
• 11.02.1944: Το γερμανικό Piratenkommando , μετά από εμπλοκή με κομάντος των Συμμάχων στη Χάλκη την 1η Φεβρουαρίου, επιστρέφει στη Ρόδο.
• 11.02.1944: Σύμφωνα με οδηγία της Ανώτατης Διοίκησης Στρατού (OKH) που ορίζει ότι όλα τα αποβατικά σκάφη πρέπει να είναι οπλισμένα με συστήματα 2 × Flak, εκδίδονται διαταγές για τον εκσυγχρονισμό των σκαφών της 780 (οριστικοποίηση επίσημης έγκρισης 21.03.1944).
• 15–16.02.1944: Παρά τις σοβαρές θαλάσσιες συνθήκες, δύο αποβατικά σκάφη μετέφεραν με επιτυχία 45,2 τόνους ντίζελ στο Πορτ Καστέλλο, επιστρέφοντας αμέσως μέσω Τήλου με άδεια βαρέλια καυσίμων.
• 18.02.1944: Λόγω κακοκαιρίας, ένα αποβατικό σκάφος προσάραξε κοντά στο Καστέλλο. Ένα δεύτερο σκάφος αναζητά καταφύγιο σε έναν κόλπο μεταξύ Ρόδου και Αλιμιάς .
• 22.02.1944: Ένα αποβατικό σκάφος μεταφέρει 79 τόνους ντίζελ από την Τήλο στο Καστέλλο.
• 29.02.1944: Αποβατικά σκάφη μεταφέρουν επιπλέον 19,6 κυβικά ντίζελ από την Τήλο στο Καστέλλο.

Μάρτιος 1944

• 03.03.1944: Ξεκίνησε η διέλευση αποβατικών σκαφών από τη Ρόδο προς την Κω.
• 05.03.1944: Βρετανικές δυνάμεις κομάντος αποβιβάζονται στη Νίσυρο . Σε απάντηση, ένα γερμανικό αποβατικό σκάφος αποστέλλεται στην Τήλο και τη Νίσυρο .
• 07.03.1944: Δύο αποβατικά σκάφη δέχονται επίθεση από συμμαχικές δυνάμεις κατά τη διάρκεια ενδιάμεσης στάσης στη Νίσυρο, ενώ βρίσκονται καθ’ οδόν από τη Ρόδο προς τη Λέρο. Τα σκάφη  και τα πληρώματα αρχικά αναφέρονται ως αγνοούμενα.
• 11.03.1944: Ο Διοικητής της ΠΜ 780 φτάνει στη Ρόδο για δομικές ενημερώσεις σχετικά με τον εφοδιασμό με υλικό και την ενσωμάτωση των αντιαεροπορικών μέσων.

Απρίλιος 1944

• 04.04.1944: Μετά από αναφορές ότι Βρετανοί κομάντος έχουν απομονώσει τη Γερμανική φρουρά στην Τήλο, ξεκινά η επιχείρηση Eichelhäher (Jay) από τον Στόλο Κομάντο της Ρόδου.
• 06.04.1944: Γερμανικά αποβατικά σκάφη μαζί με το μηχανοκίνητο σκάφος Malona αποβιβάζουν μια δύναμη κομάντο στην Αλιμιά ( Αλίμνια ). Ένα κρυμμένο Βρετανικό μηχανοκίνητο σκάφος ανακαλύπτεται. Μετά από μια σύντομη εμπλοκή, ο Βρετανός καπετάνιος και 4 στρατιώτες συλλαμβάνονται. Το υπόλοιπο της εχθρικής δύναμης εξουδετερώνεται. Γερμανικές απώλειες: 1 KIA, 2 WIA. Το κρίσιμο σημείο είναι ότι ανακτώνται άθικτα συμμαχικά κρυπτογραφημένα έγγραφα, επιτρέποντας στις Γερμανικές μυστικές υπηρεσίες να παρακολουθούν τις Βρετανικές ναυτικές επικοινωνίες στην Ανατολική Μεσόγειο μέχρι τις 15 Απριλίου. Το ανακοινωθέν της Βέρμαχτ ισχυρίζεται ψευδώς ότι το Βρετανικό απόσπασμα «καταστράφηκε μέχρι τον τελευταίο άνδρα» για να αποκρύψει την διαρροή  των πληροφοριών.
• 11.04.1944: Κομάντος των συμμάχων σαμποτάρουν στρατιωτικές τηλεφωνικές συνδέσεις στην Κάλυμνο, διακόπτοντας τις επικοινωνίες με τα γειτονικά νησιά.
• 12.04.1944: Αψιμαχία στην Τήλο μεταξύ γερμανικής περιπόλου αναγνώρισης και κομάντος των συμμάχων είχε ως αποτέλεσμα Γερμανικές απώλειες (1 αξιωματικός, 3 στρατιώτες  ΚΙΑ).
• 12.04.1944: Εκδίδονται διαταγές για την ανάπτυξη μιας δύναμης κομάντο για την ασφάλιση της Τήλου. Δύο αποβατικά σκάφη αναχωρούν από τη Ρόδο για το Κάστελλο μεταφέροντας βαρύ εξοπλισμό.
• 15.04.1944: Συμπληρωματική εφοδιαστική επιχείρηση για την ενίσχυση της φρουράς της Τήλου.
• 16.04.1944: Μια διμοιρία από τον 4ο Λόχο Πεζικού (Ρόδος) αποβιβάζεται στην Τήλο ως ενίσχυση. Προκαταρκτικά σχεδίαση ξεκινά η Επιχείρηση Μπουσάρντ ( Γερακίνα ) κατά της Νισύρου .
• 18.04.1944: Βαρύς οπλισμός και πυρομαχικά μεταφέρονται στο Καστέλλο για την Επιχείρηση Μπουσάρντ. Ταυτόχρονα, μια γερμανική Piratenkommando διεξάγει αναγνώριση στις νησίδες Σέσκλι και Κίναρος κοντά στη Σύμη· καμία επαφή με τον εχθρό.
• 18.04.1944: Δύο αποβατικά σκάφη που κατευθυνόντουσαν από τη Λέρο προς τη Ρόδο αναχαιτίστηκαν και βυθίστηκαν από συμμαχικά αεροσκάφη κοντά στην Τήλο.

Μάιος – Ιούνιος 1944

• 04.05.1944: Δύο ομάδες κυνηγών πεζικού ( Jägergruppen ) εισέρχονται στην Τήλο.
• 08–09.05.1944: Εκτελείται η επιχείρηση Bussard εναντίον της Νισύρου , η οποία ολοκληρώνεται χωρίς συμπλοκή με τον εχθρό.
• 09.05.1944: Μετά από αναφορές για συμμαχική απόβαση στη Χάλκη μέσω Αλιμιάς τη νύχτα της 7ης προς 8η Μαΐου, ένα Piratenkommando αναπτύσσεται στη Χάλκη . Πραγματοποιείται συμπλοκή  στις 10 Μαΐου, αλλά η συμμαχική μονάδα κομάντο αποφεύγει με επιτυχία την αιχμαλωσία.
• Αμφίβιες Αντιπαρτιζικές Επιχειρήσεις: Σε συντονισμό με μηχανικά σκάφη και αεροσκάφη, ξεκινά μια μεγάλης κλίμακας επιχείρηση  εναντίον Ελλήνων παρτιζάνων και υποστηρικτών του Μπαντόλιο στη Σάμο .
• 15.05.1944: Συμμαχικά στρατεύματα αποβιβάζονται στο νοτιοδυτικό άκρο της Κω.
• 16.05.1944: Δύο αποβατικά σκάφη που μετέφεραν σιτηρέσια, προβολείς και ένα βαρύ ερπυστριοφόρο όχημα ( Zgkw ) από τη Λέρο στη Ρόδο δέχονται επίθεση και βυθίζονται κοντά στην Τήλο από Βρετανικά Beaufighters .

• 18.05.1944: Τέσσερα αποβατικά σκάφη φτάνουν στη Ρόδο από τη Λέρο.
• 19–20.05.1944: Τρία αποβατικά σκάφη εκτελούν παράκτιες μεταφορές μεταξύ Ρόδου και Γαδουρά .
• 26.05.1944: Γερμανική ομάδα αναγνώρισης ( Spähtrupp ) αποβιβάζεται στην Πάτμο.
• 02.06.1944: Απόσπασμα καταδίωξης αποβιβάζεται στη βόρεια Κάρπαθο.
• 08.06.1944: Εντοπίζεται δραστηριότητα συμμαχικών κομάντος στην Κάλυμνο.
• 11.06.1944: Ο Διοικητής της Π.Λ.Κ. 780 αναλαμβάνει πρόσθετα καθήκοντα ως Αρχηγός του Γραφείου Μηχανικού εντός της Διοίκησης Νήσου Λέρου.
• 26.06.1944: Τρία αποβατικά σκάφη από τη Λέρο φτάνουν στη Ρόδο.

Ιούλιος 1944

• 01.07.1944: Το Piratenkommando επιστρέφει από το Γυαλί  στη Νίσυρο . Το ίδιο βράδυ, η μονάδα αναπτύσσει τρία μικρά σκάφη ( J–Boote ) από τους Φούρνους για να εξερευνήσει τις γύρω νησίδες για κρυμμένα συμμαχικά καΐκια. Επιστρέφει στις 3 Ιουλίου χωρίς ευρήματα.
• 01.07.1944 (Εμπλοκή στην Κάλυμνο): Στις 21:45, μια βρετανική μονάδα κομάντος επιτίθεται σε ένα φυλάκιο στον κόλπο Βαθύ, στην Κάλυμνο. Η επίθεση διαπερνά το περιμετρικό συρματόπλεγμα  αλλά αποκρούεται στις 23:30, με τους επιτιθέμενους να εκκενώνουν με ταχύτητα. Οι Γερμανικές δυνάμεις συλλαμβάνουν έναν σοβαρά τραυματισμένο Βρετανό, έναν ελαφρά τραυματισμένο Βρετανό και έναν Αμερικανό νοσοκόμο, οι οποίοι μεταφέρονται στη Λέρο.
• 01.07.1944: Τρία αποβατικά σκάφη μεταφέρονται από τη Ρόδο στο Πορτ Σεντ Μπενεντέτο.
• 02.07.1944: Δύο αποβατικά σκάφη διέρχονται από το St. Benedetto προς τη Gadoura .
• 03.07.1944: Τρία αποβατικά σκάφη μετακινούνται από τη Γεννάδι στη Ρόδο· δύο επιστρέφουν στη Γεννάδι το ίδιο βράδυ.
• 03.07.1944: Ο Υπολοχαγός Μπούντε  παραδίδει επίσημη έκθεση σχετικά με τις επιχειρήσεις του μηχανικού στη Ρόδο.
• 04.07.1944: Ο Διοικητής του Νησιού Λέρου σημειώνει ότι ο Διοικητής της 780ης Μονάδας είναι υπερφορτωμένος με διοικητικά καθήκοντα και δεν μπορεί να επιβλέπει προσωπικά τις επιχειρήσεις ναρκοθέτησης και καταστροφών. Η μονάδα αντιμετωπίζει κρίσιμη έλλειψη ανταλλακτικών. Από τα 9 αποβατικά σκάφη στη Λέρο, τα 7 υποφέρουν από βλάβες στη ραβέρσα  λόγω λειτουργικής καταπόνησης, αφήνοντας μόνο 2 σε λειτουργία  και 1 στη Ρόδο.
• 05.07.1944: Δύο αποβατικά σκάφη διέρχονται από το Πλημμύρι  προς τη Ρόδο, ξεφορτώνονται και μεταβαίνουν άμεσα  στη Γαδούρα .
• 06.07.1944: Δύο αποβατικά σκάφη φτάνουν στα Γαδουρά , ξεφορτώνονται και επιστρέφουν στη Ρόδο. Το αποβατικό σκάφος K/465 φτάνει στην Αλιμιά , ενώ το L/433 εισέρχεται στο ναυπηγείο της Ρόδου για ηλεκτρολογικές επισκευές.
• 07–08.07.1944: Δύο αποβατικά σκάφη εκτελούν μεταγωγικούς πλόες μεταξύ Ρόδου και Γενναδίου.
• 10.07.1944: Η έκθεση κατάστασης της μονάδας επιβεβαιώνει ότι 6 αποβατικά σκάφη ακινητοποιήθηκαν ταυτόχρονα λόγω βλαβών στη μετάδοση που προκλήθηκαν από ακραία μηχανική καταπόνηση. Η ενεργός ισχύς μειώνεται σε 2 επιχειρησιακά σκάφη στη Λέρο και 1 στη Ρόδο.
• 13.07.1944: Τα αποβατικά σκάφη K/465 και L/433 αναχωρούν από τη Ρόδο στις 23:00.
• 14.07.1944: Τα Pilbs  K και L κάνουν μια ενδιάμεση στάση στο Castello στις 01:00 πριν κατευθυνθούν προς την Τήλο. Λόγω αναφερόμενων συμμαχικών επιχειρήσεων στη Σύμη, τίθενται σε τακτική επιφυλακή.
• 14.07.1944 (Συμμαχική Επιδρομή στη Σύμη): Μια συμμαχική δύναμη κομάντος επιτίθεται στη Σύμη, συλλαμβάνοντας την τοπική Γερμανική φρουρά στο λιμάνι και υποχωρώντας προς την Τουρκία. Δύο γερμανικά ιστιοφόρα καταλαμβάνονται. Ένα Γερμανικό ταχύπλοο αποστέλλεται για αναγνώριση.
• 15.07.1944 (Επιχείρηση Seydlitz): Στις 03:00, η Γερμανία εξαπολύει αντεπίθεση  για την ανακατάληψη της Σύμης με δύναμη 4 αξιωματικών, 1 ιατρικού αξιωματικού, 30 υπαξιωματικών και 153 στρατιωτών. Η νηοπομπή δέχεται πυρά ναυτικού πυροβολικού στο λιμάνι της Σύμης και εκτρέπεται προς τον κόλπο του Πανορμίτη , αποβιβαζόμενη χωρίς αντίσταση. Ένα αποβατικό σκάφος επιστρέφει στη  Ρόδο κατά  τις 18:30.
• 17–18.07.1944: Κομάντος των  Συμμάχων  εντοπίζονται στη Νίσυρο · μια Γερμανική περίπολος φτάνει πολύ αργά για να τους  αναχαιτίσει.
• 18.07.1944: Νέες  επίσημες καταγγελίες από τον Διοικητή του Νησιού Λέρου σχετικά με την δραματική  έλλειψη ανταλλακτικών για τα μηχανικά αποβατικά σκάφη.
• 21–22.07.1944: Κομάντος των συμμάχων επιτίθενται σε γερμανικό οχυρό στην Κάλυμνο, καίγοντας 3 μηχανοκίνητα ιστιοφόρα και 16 αλιευτικά σκάφη.
• 23.07.1944: Δύο αποβατικά σκάφη διέρχονται από τον Άγιο Βενέδικτο προς το Γεννάδι.
• 25.07.1944: Δύο αποβατικά σκάφη μετακινούνται από το Γεννάδι στη Ρόδο.
• 27–29.07.1944: Τα σκάφη K και L διέπλευσαν από τη Ρόδο στην Τήλο και στη συνέχεια στην Αλιμιά στις 28 Ιουλίου, όπου το ένα σκάφος  υπέστη μηχανική βλάβη. Και τα δύο αποπλέουν για τη  Ρόδο για επισκευές στις 29 Ιουλίου .
• 29.07.1944: Το Piratenkommando της 968ης Ταξιαρχίας Φρουρίου μεταφέρεται με αποβατικά σκάφη από τη Λέρο στη βόρεια Κάλυμνο.

Αύγουστος – Σεπτέμβριος 1944

• 04.08.1944: Το ιστιοφόρο Evangelistra παρουσιάζει διαρροή και ρυμουλκείται στους Φούρνους . Μέρος του φορτίου του που προοριζόταν για τη Σάμο διασώζεται. Δύο αποβατικά σκάφη αποστέλλονται για να ολοκληρώσουν την παράδοση.
• 06–07.08.1944: Ο Piratenkommando σαρώνει (ερευνά)  τη Χάλκη .Κανένα εύρήμα.
• 13.08.1944: Γερμανική περίπολος σαρώνει την Ψέριμο . Δεν υπήρξε επαφή με τον εχθρό, αλλά συλλαμβάνονται 3 ύποπτοι πολίτες.
• 15–20.08.1944: Τακτική παράκτια εφοδιαστική αποστολή  εκτελείται από αποβατικά σκάφη μεταξύ Γενναδίου και λιμανιού Ρόδου.
• 16.08.1944: Εκδίδονται διαταγές για την επίσημη ενσωμάτωση της Pi.Ldgs.Kp . 780 (αφού έφτασε στον Πειραιά) στο Pionier-Landungs-Bataillon 86 .
• 17.08.1944: Κομάντος των συμμάχων  σαμποτάρουν το υποβρύχιο  καλώδιο επικοινωνίας  10 μέτρα από τις ακτές της Τήλου, διακόπτοντας τη σύνδεση μεταξύ Τήλου, Σύμης και Νισύρου .
• 01.09.1944: Ένα αποβατικό σκάφος αποβιβάζει  ένα απόσπασμα καταδρομέων στην Πάτμο· Οι επιχειρήσεις διαρκούν μέχρι τις 21 Σεπτεμβρίου.
• 07.09.1944: Η Διοίκηση Βόρειου Τομέα διατάζει όλα τα εναπομείναντα αποβατικά σκάφη στη Λέρο να συγκεντρωθούν στη Ρόδο.
• 08.09.1944: Κομάντος των συμμάχων επιτίθενται σε Γερμανικό παρατηρητήριο στην Κω (3 KIA -killed in action- , 7 MIA ελαφρά τραυματίες, 1 βαριά τραυματίας· καταστράφηκαν ασύρματοι  και προβολείς).
• 21.09.1944: Ένα γερμανικό καταδιωκτικό υποβρυχίων ( Ujäger ) και 2 αποβατικά σκάφη αναχωρούν από τη Λέρο για να συνοδεύσουν   το Piratenkomandó από την Πάτμο.
• 23.09.1944: Η Γερμανική νηοπομπή αποκρούει επίθεση συμμαχικών ταχύπλοων κοντά στην Αλιμιά .
• 24.09.1944 (Εκκένωση της Καρπάθου): Βρετανικά ναυτικά μέσα (αντιτορπιλικά και MGB) αναχαιτίζουν τη Γερμανική δύναμη εκκένωσης στα ανοιχτά της Καρπάθου. Το βοηθητικό πλοίο M/S CASTELLO και 2 αποβατικά σκάφη καταστρέφονται . Ένα βρετανικό ταχύπλοο (με την ονομασία I-Boot) βυθίζεται. Ο Γερμανός Υπολοχαγός Μπέργκερ σκοτώνεται εν ώρα μάχης.
• 26.09.1944: Η Γερμανική φρουρά της Σύμης διεκπεραιώνεται  στη Ρόδο με 6 αποβατικά σκάφη. Η Σύμη καταλαμβάνεται  από τις Βρετανικές δυνάμεις .
• 29.09.1944: Η εκκένωση της Καρπάθου εντείνεται. 7 αποβατικά σκάφη φτάνουν στη Ρόδο από την Κάρπαθο (οι επιχειρήσεις ολοκληρώνονται στις 4 Οκτωβρίου).

Οκτώβριος – Δεκέμβριος 1944

• 01.10.1944: Πλήρης εκκένωση της Αστυπάλαιας ( Σταμπάλια ).
• 03.10.1944: Πλήρης εκκένωση της Νισύρου .
• 04.10.1944 (Καταστροφή στα ανοιχτά της Τήλου): Στις 01:40, μια γερμανική νηοπομπή εκκένωσης αναχαιτίζεται από δύο Βρετανικά αντιτορπιλικά μεταξύ Νισύρου και Τήλου. Βυθίζονται πέντε Γερμανικά αποβατικά σκάφη , συμπεριλαμβανομένων ενός Lbt 253 και τεσσάρων πλατφορμών L– Fähre ( Siebelfähre ).
• 05.10.1944: Ο Ναύαρχος Αιγαίου απαγορεύει τη θαλάσσια εκκένωση τραυματιών από την Τήλο λόγω της παρουσίας του νοσοκομειακού πλοίου Gradiscia στον τομέα.
• 06.10.1944: Οι παράκτιες νηοπομπές αναστέλλονται λόγω τρικυμίας· 2 σκάφη δεν αναχωρούν από το Κάστρο για την Τήλο.
• 07.10.1944: Το Pi.Ldgs.Kp. 780 τίθεται υπό την άμεση επιχειρησιακή διοίκηση του Pionier-Landungs-Bataillon 86. Δύο σκάφη διεκπεραιώνονται  ανεξάρτητα από το Καστέλο στην  Τήλο .
• 26–27.10.1944: Οι συμμαχικές δυνάμεις καταλαμβάνουν την Τήλο. Διατάσσεται αμέσως Γερμανική αντεπίθεση με τη χρήση μηχανοκίνητων  αποβατικών σκαφών.
• 28–30.10.1944: Γερμανικές μονάδες  πεζικού υπό τον Υπολοχαγό Μπίγκεμαν αποβιβάζονται στην Τήλο. Ενισχύσεις και υλικοτεχνικός εξοπλισμός αποβιβάζονται επίσης με επιτυχία τις επόμενες νύχτες. Το Lbt 260 βυθίζεται στον κόλπο Λιβαδιάς της Τήλου, από συνδυασμένη βομβιστική επίθεση του Συμμαχικού  ναυτικού και αεροπορίας.
• 02.11.1944: Τακτικός ανεφοδιασμός πραγματοποιείται προς τη φρουρά της Τήλου.
• 10.11.1944: Γερμανικά αποβατικά σκάφη μεταφέρουν 24 οχήματα Volkswagen Kübelwagen στο Καστέλλο από τη Λέρο και την Κω.
• 12–13.11.1944: Γερμανικό αποβατικό σκάφος συγκρούεται με συμμαχικό αντιτορπιλικό κατά τη διάρκεια νυχτερινής επιχείρησης προς την Τήλο.
• 13–14.11.1944: Η Αλιμιά καταλαμβάνεται από μια Γερμανική διμοιρία κομάντος εξοπλισμένη με αντιαρματικά πυροβόλα και όλμους μετά από έντονο συμμαχικό βομβαρδισμό. Το νησί θεωρείται κρίσιμος τακτικός κόμβος για τον μυστικό ανεφοδιασμό της Τήλου.
• 13.11.1944: Ένα αποβατικό σκάφος αναχαιτίζεται και βυθίζεται μεταξύ Τήλου και Ρόδου από συμμαχικό πυροβολικό αντιτορπιλικού (DD- Artl .).
• 14–15.11.1944: Το βοηθητικό πλοίο Calavarda διέρχεται από τη Ρόδο προς την Κω, τη Λέρο και την Αλιμιά .
• 15.11.1944: Ένα βαρύ σκάφος εφόδου ( s.Stubo ) βυθίζεται νότια της Κω από πυρά συμμαχικού αντιτορπιλικού.
• 20.11.1944: Το  Calavarda επιστρέφει στη Ρόδο από την Αλιμιά .
• 21.11.1944: Γερμανικά αποβατικά σκάφη καθ’ οδόν προς την Τήλο δέχονται επίθεση από δύο συμμαχικά αντιτορπιλικά. Μετά από μια μάχη μίας ώρας, τα φλεγόμενα Γερμανικά πλοία βυθίζονται. Οι  επιζώντες του πληρώματος διαφεύγουν στην Αλιμιά . Δύο πλοία L– Fähre ( Siebelfähre ) καταστρέφονται μεταξύ Αλιμιάς και Τήλου.
• 22.11.1944: Ένα αποβατικό σκάφος φορτώνεται για μια μυστική, διακριτική αποστολή ανεφοδιασμού προς την Τήλο.
• 02–03.12.1944: Ένα Γερμανικό πλοίο διασπά με επιτυχία τον Βρετανικό ναυτικό αποκλεισμό, παραδίδοντας τρόφιμα και ιατρικά εφόδια στην Τήλο.
• 12.12.1944: Το Calavarda αναχωρεί από τη Χάλκη για τη Λέρο, φτάνοντας στις αρχές της 13ης Δεκεμβρίου.
• 12.12.1944 (Τακτική Επίδειξη): Διεξάγεται επίσημη επίδειξη τακτικής παραγωγής προπετάσματος καπνού από μηχανικά αποβατικά σκάφη ενώπιον του Υποστράτηγου Βάγκνερ.
• 14.12.1944: Το Calavarda αναχωρεί από τη Λέρο με προορισμό τη Ρόδο. Λόγω μηχανικής φθοράς και μειωμένης ισχύος κινητήρα, αναζητά προσωρινό καταφύγιο νότια της Κω το πρωί της 15ης Δεκεμβρίου.
• 14.12.1944 (Δομική Αναδιοργάνωση OKH): Η Ανώτατη Διοίκηση Στρατού διατάζει την ενεργοποίηση της Ταξιαρχίας Panzergrenadier Rhodos . Η Pi.Ldgs.Kp. 780 επαναπροσδιορίζεται επίσημα και ενσωματώνεται σε αυτήν τη δομή της ταξιαρχίας.

Σε αυτό το σημείο, θεωρώ σημαντικό να εισαγάγω το ακόλουθο κείμενο από το βιβλίο του Randolph Kugler « Landungswesen» Ägäis »—ένα κείμενο που συζητά την αναδιάταξη γερμανικών μονάδων μηχανικού και αποβίβασης στα Δωδεκάνησα.

Στις 14 Δεκεμβρίου 1944 , ο Γερμανικός στρατός διέταξε τη δημιουργία της Ταξιαρχίας Panzergrenadier Rhodes , με επικεφαλής τον Υποστράτηγο Wagener .

Ως μέρος αυτής της παραγγελίας:

• Δύο λόχοι αποβίβασης συγχωνεύθηκαν στο Τάγμα Μηχανικού Αποβίβασης Ρόδου , υπό τη διοίκηση του Λοχαγού Bunte . Η μονάδα ήταν εξοπλισμένη με 10 αποβατικά σκάφη και 2 ελαφρά πυροβόλα αναισθητοποίησης.
• Ο Υπολοχαγός Μίνγκες ανέλαβε τη διοίκηση του Στόλου Ρόδου , η οποία ανέλαβε τρία σκάφη διάσωσης στη θάλασσα και τα πληρώματα της Luftwaffe.

Παρά το προηγούμενο αίτημα για σχηματισμό Λόχου Μηχανικών Αποβίβασης, η μονάδα τέθηκε υπό τον Λοχαγό Μπούντε και χωρίστηκε σε πέντε ομάδες:

1. Στολίσκος Διοίκηση : 12 άτομα .
2. Ομάδα Μεταφορών: 24 άτομα με 3 μηχανοκίνητα ιστιοφόρα .
3. Ομάδα Αναγνώρισης: 10 άτομα με 3 μηχανοκίνητα σκάφη.
4. Ομάδα Θαλάσσιας Διάσωσης: 9 άτομα με 3 μηχανοκίνητα σκάφη.
5. Ομάδα Συνεργείου: 38 άτομα προσωπικό και 55 πολιτικοί εργάτες, που λειτουργούν δύο ναυπηγεία και ένα μηχανουργείο.

Λειτουργίες Ναυπηγείων και Ειδικά Έργα
Τα τοπικά ναυπηγεία ήταν απασχολημένα με την επισκευή ναυτικών, μηχανικών και παράκτιων περιπολικών σκαφών. Είχαν ήδη κατασκευάσει πέντε μηχανοκίνητα ιστιοφόρα, χωρητικότητας από 10 έως 90 τόνους, και κατασκεύαζαν δύο ακόμη πλοία 30 τόνων.

Μετά από απόφαση του διοικητή της ταξιαρχίας, τα εργαστήρια άρχισαν επίσης να κατασκευάζουν προσωρινά φορητά όπλα υπό την καθοδήγηση ενός Ιταλού ναυτικού μηχανικού. Χρησιμοποίησαν τορπίλες και εξοπλισμό εκτόξευσης που βρίσκονταν σε ιταλικές αποθήκες για να αναβαθμίσουν τα βαρέα μηχανοκίνητα  σκάφη εφόδου τους. Αυτά τα σκάφη ήταν απαραίτητα  επειδή ήταν τα μόνα ικανά να σπάσουν τον Βρετανικό ναυτικό αποκλεισμό για να ανεφοδιάσουν τη φρουρά στο νησί Πισκοπή .

Μέχρι τις 22 Ιανουαρίου 1945 , η μονάδα μετέτρεψε με επιτυχία ένα μεταγωγικό πλοίο πεζικού σε αυτοσχέδιο τορπιλοφορέα. Την ίδια εποχή, άρχισαν επίσης να κατασκευάζουν μια  «σχεδία  τορπιλών» – ένα αυτοσχέδιο καταμαράν κατασκευασμένο από δύο πλωτήρες αεροσκαφών και τροφοδοτούμενο από έναν 6κύλινδρο κινητήρα ντίζελ άρματος μάχης.

• 15.12.1944 (Απώλεια του Calavarda ): Συνεχίζοντας τη νυχτερινή του πορεία προς τη Ρόδο, το Calavarda εξαφανίζεται εντελώς. Θεωρείται ότι τορπιλίστηκε και βυθίστηκε από ένα συμμαχικό υποβρύχιο νότια της Κω. Ταυτόχρονα, ένα βαρύ σκάφος εφόδου ( s.Stubo “A” , πιθανώς ένα Marinefährprahm τύπου Α ) καταστρέφεται από πυροβολικό αντιτορπιλικών μεταξύ Κω και Ρόδου.
• 16.12.1944: Γερμανικά σκάφη αποχωρούν από την Τήλο υπό την κάλυψη του σκότους.
• 28.12.1944: Ένα άγνωστο σκάφος  ανιχνεύεται νότια της Ρόδου. Ένα Γερμανικό αποβατικό σκάφος αναχαιτίζει και συλλαμβάνει το 64 τόνων σκούνα MINIAS , που έπλεε υπό βρετανική σημαία με 6μελές ελληνικό πλήρωμα. (Σημείωση: Στις 4 Ιανουαρίου 1945, 64 ηλικιωμένοι μουσουλμάνοι κάτοικοι του νησιού που συνελήφθησαν ή συνδέονταν με το πλοίο έλαβαν άδεια διέλευσης προς την Τουρκία).

Ιανουάριος 1945

• 01.01.1945: Σκάφη του Τάγματος Pionier-Landungsboot Ρόδου εκκενώνουν πολίτες από τον Άγιο  Θεόδωρο στη Χάλκη .
• 01–02.01.1945: Ένα αποβατικό σκάφος διασχίζει με επιτυχία τον αποκλεισμό από τη Ρόδο έως την Τήλο ( Πισκοπή ), μεταφέροντας ζωτικής σημασίας εφόδια.
• 06.01.1945: Την ημέρα των Θεοφανείων, το Ldgs.Pi.Btl.Rhodos αναπτύσσει  υπαίθριες κουζίνες  για να παρέχει επείγουσα επισιτιστική βοήθεια στον τοπικό άμαχο πληθυσμό. Ταυτόχρονα, ένα αποβατικό σκάφος αποστέλλεται από τη Ρόδο στο Καστέλλο και ολοκληρώνονται οι διεργασίες   εφοδιασμού με ένα Pi.Sturmboot και ένα αποβατικό σκάφος στην Τήλο, τη Χάλκη και την Αλιμιά (1-6 Ιανουαρίου).
• 09–11.01.1945: Ένα αποβατικό σκάφος διασχίζει τον αποκλεισμό από το Κάστελλο προς την Τήλο. Το σκέλος της επιστροφής καθυστερεί σοβαρά λόγω κακοκαιρίας, αλλά ολοκληρώνεται με ασφάλεια. Συνεχείς αποστολές ανεφοδιασμού εκτελούνται μέσω του Pi.Sturmboot έως τις 13 Ιανουαρίου.
• 10–12.01.1945: Η 3η Διμοιρία του 86ου Λόχου ( 3./86 ) χρησιμοποιεί ένα Pi.Sturmboot για να μεταφέρει εφόδια από τη Ρόδο στην Τήλο.
• 13.01.1945: Ο Υπολοχαγός Ρόμπελ αναφέρει την απώλεια του Σταυρού Πολεμικής Αξίας (KVK).
• 20.01.1945: Το αποβατικό πλοίο επιστρέφει στο λιμάνι της Ρόδου.
• 22–23.01.1945: Η εφοδιαστική αποστολή για την διάσπαση  αποκλεισμών διεξήχθη μέσω Pi.Sturmboot από τη Ρόδο στην Τήλο.
• 23.01.1945 (Εκπαίδευση Αξιωματικών): Διαταγές της ταξιαρχίας επιβάλλουν την καθιέρωση μαθημάτων εκπαίδευσης Δόκιμων Αξιωματικών ( Fahnenjunker ) στη Ρόδο (1 Φεβρουαρίου – 31 Μαρτίου 1945). Οι εκπαιδευτές περιλαμβάνουν τον Υπολοχαγό Biggemann (Μηχανικούς), τον Υπολοχαγό Jenninger (Γενική Τακτική) και τον Λοχαγό Bunte (Αμφίβια Μηχανικά). Το πρόγραμμα σπουδών περιλαμβάνει πρακτικές ασκήσεις αμφίβιας προσαρμογής  με το σκάφος Ldgs.Pi.Btl.Rhodos .
• 25.01.1945: Ένα Pi.Sturmboot επιστρέφει στη Ρόδο από την Τήλο.
• 15–27.01.1945: Το αποβατικό σκάφος “D” ( Pi.Ldgs.Boot “D” ) μεταφέρεται στο ναυπηγείο της Ρόδου για επισκευές με εντολή του Flottillenkommando .
• 29.01.1945: Το Ldgs.Pi.Btl.Rhodos επιτάσσει ένα  εργαστήριο για την ίδρυση μιας εξειδικευμένης εγκατάστασης επισκευής κινητήρων για συστήματα πρόωσης πλοίων. Ταυτόχρονα, ένα Pi.Sturmboot αποκρούει με επιτυχία μια αεροπορική επίθεση των Συμμάχων κοντά στην Κάλυμνο.
• 30.01.1945 (Βραβεία): Απονεμήθηκαν παράσημα μονάδων: 2 × Σταυροί Πολεμικής Αξίας 1ης Τάξης (KVK I) και 19 × Σταυροί Πολεμικής Αξίας 2ης Τάξης (KVK II) απονέμονται σε προσωπικό του τάγματος, συμπεριλαμβανομένου ενός KVK II σε Ιταλό βοηθητικό εθελοντή ( Hiwi ). Επιπλέον, ο Σιδηρούς Σταυρός 1ης Τάξης (EK I) απονέμεται στον Υπαξιωματικό Βάλτερ Σνέπελ· ο Σιδηρούς Σταυρός 2ης Τάξης (EK II) απονέμεται στους Δεκανείς Ένγκελμπερτ Μπίρντορφερ και Γιόχαν Ντιμ.

Φεβρουάριος 1945

• Φεβρουάριος 1945 (Ιατρικές Εκκενώσεις): Εκτελούνται συνεχείς επιχειρήσεις εκκένωσης τραυματιών με τη χρήση του Pi.Sturmboote από τη Λέρο στην Κω και στη συνέχεια στην ηπειρωτική χώρα ή απευθείας από την Κω και την Κάλυμνο στο Νοσοκομείο Φρουρίου ( Festungslazarett ) στη Λέρο.
• 01.02.1945 (Έκθεση Ενεργού Δύναμης): Η Ldgs.Pi.Btl.Rhodos αναφέρει την ακόλουθη λειτουργική απογραφή:
  • 1ος Λόχος: 2 × βαριές λέμβοι εφόδου ( s.Stubo ), 5 × αποβατικά σκάφη ( L–Boote ).
  • 2ος Λόχος: 1 × βαριά λέμβος εφόδου ( s.Stubo ), 2 × αποβατικά σκάφη ( L–Boote ).
  • Στοιχείο Προμήθειας: 2 × βάρκες εφόδου ( Sturmboote ).
• 05.02.1945: Αεροπορικές μεταφορές παραδίδουν τρία αναπληρωματικά πληρώματα για τις λέμβους εφόδου ( Sturmboot–Batterien ) στη Ρόδο.
• 08.02.1945 (Αναχαίτιση Σκούνας): Μετά από πληροφορίες ότι 7 άδεια συμμαχικά ιστιοφόρα κινούνταν από τη Σύμη, αποστέλλονται 2 αποβατικά σκάφη. Αναχαιτίζουν και αιχμαλωτίζουν δύο σκούνες (150 και 250 τόνων αντίστοιχα) 6-8 χλμ. βορειοανατολικά της Ρόδου, συνοδεύοντάς τες πίσω στο λιμάνι.
• 08–09.02.1945: Ο ανεφοδιασμός της Τήλου από δύο σκάφη εφόδου διακόπτεται λόγω της εμφάνισης ενός συμμαχικού αντιτορπιλικού.
• 09–10.02.1945: Με  δεύτερη προσπάθεια, 1 σκάφος εφόδου φτάνει με επιτυχία στον κόλπο Λιβάδια (Τήλος)· το δεύτερο σκάφος υποχωρεί στην Αλιμιά .
• 10–11.02.1945 (Αμφίβια Καταστροφή στη Νίσυρο ): Ο Υπολοχαγός Γιόκις και 30 άνδρες του III Τάγματος, 1ου Συντάγματος Γρεναδιέρων Πάντσερ ( III./Pz.Gren.Btl.Rh . ) αναπτύσσονται μέσω Pi.Sturmboot από την Τήλο για αναγνωριστική σάρωση της Νισύρου . Οι Συμμαχικές δυνάμεις καλούν δύο αντιτορπιλικά, τα οποία παγιδεύουν και καταστρέφουν ολοσχερώς το Γερμανικό σκάφος εφόδου μέσα στο λιμάνι των Πάλων . Όλο το πλήρωμα και το τμήμα επιβίβασης (1 Αξιωματικός, 6 μέλη πληρώματος και το απόσπασμα πεζικού) αναφέρονται ως αγνοούμενοι.
• 11–12.02.1945: Βαριά συμμαχικά αμφίβια αποβατικά με την υποστήριξη κανονιοφόρων, αντιτορπιλικών και MGB ασκούν έντονη πίεση στα γερμανικά παράκτια τμήματα. Το γερμανικό τορπιλοβόλο I-Ο 91 , που στάλθηκε από τη Λέρο για να βοηθήσει, υπέστη καταστροφική μηχανική βλάβη αμέσως μετά την αναχώρηση και η αποστολή του ματαιώθηκε.
• 13.02.1945: Πειραματική δοκιμαστική βολή ενός Ιταλικού παράκτιου πυροβολικού 76/40 των 7,5 εκατοστών τοποθετημένου σε αποβατικό σκάφος ( L–Boot ). Η δοκιμή αναστέλλεται λόγω δομικής αστοχίας της αυτοσχέδιας βάσης. (Τα αρχεία πυρομαχικών της Ρόδου καταγράφουν 4 τέτοια διαθέσιμα πυροβόλα, με 4.548 HE και 296 διατρητικά βλήματα).
• 15.02.1945: Μετά από δομικές τροποποιήσεις στις βάσεις στήριξης, ολοκληρώθηκε με μεγάλη επιτυχία μια δεύτερη δοκιμαστική βολή του πυροβόλου των 7,5 εκατοστών επί του αποβατικού σκάφους . Εκδίδονται διαταγές για τον εξοπλισμό τριών επιπλέον αποβατικών σκαφών με αυτά τα βαρέα όπλα, μετατρέποντάς τα σε αυτοσχέδιες κανονιοφόρους.
• 15.02.1945: Οι Πάντσερ Γρεναδιέρος – Ταξιαρχία Ρόδος σημειώνει σε μια συνοπτική έκθεση: «Οι θαλάσσιες μεταφορές από τη Ρόδο τον Ιανουάριο του 1945 περιορίστηκαν αυστηρά στην ανάπτυξη τριών μηχανικών αποβατικών σκαφών για τον εφοδιασμό μεμονωμένων αποσπασμάτων στην Τήλο, τη Χάλκη και την Αλιμιά με σιτηρέσια, χειμερινό ρουχισμό, καύσιμα και πυρομαχικά».
• 16.02.1945: Συνεχίζονται οι επιχειρήσεις εκκένωσης από την Κω προς την ηπειρωτική χώρα.
• 20.02.1945: Ο Αξιωματικός Όπλων και Πυρομαχικών της Ταξιαρχίας ( WuG ) διεξάγει δομικές επιθεωρήσεις οπλικών συστημάτων στα Strongpoints (Stützpunkte ) 219, 222, 223 και 224, τα οποία κατέχονται όλα από το Ldgs.Pi.Btl.Rhodos .
• 20.02.1945 (Δύναμη Προσωπικού): Το Τάγμα αναφέρει μια εναπομένουσα δύναμη 5 Αξιωματικών, 25 Υπαξιωματικών, 156 Γερμανών στρατιωτών και 16 συναγωνιστών Ιταλών εθελοντών.
• 21–22.02.1945: Ένα Γερμανικό σκάφος αναχαιτίζεται από δύο συμμαχικά MGB μεταξύ Καλύμνου και Λέρου. Θύματα : 1 KIA, 3 WIA.
• 22–23.02.1945 (Επιδρομή στη Χάλκη ): Μια εξειδικευμένη επιδρομή ( Jagdkommando ) υπό τον Υπολοχαγό Brandt, χρησιμοποιώντας  ημι-υποβρύχια μέθοδο προσέγγισης, εκτελεί μια αιφνιδιαστική αμφίβια επίθεση στη Χάλκη . Οι Γερμανικές δυνάμεις αιχμαλωτίζουν 2 μηχανοκίνητα σκάφη, άθικτο συμμαχικό εξοπλισμό επικοινωνιών και πάνω από 1 τόνο βρετανικών εφοδίων. Συμμαχικές απώλειες: 1 Έλληνας αξιωματικός, 4 Έλληνες στρατιώτες και 1 Βρετανός στρατιώτης νεκροί. Γερμανικές απώλειες: 1 KIA. Ένα μηχανοκίνητο  αποβατικό σκάφος (που αναγνωρίζεται σε ορισμένες πηγές ως KJ-25 ) συμμετείχε άμεσα στη φάση της επιχείρησης.
• 23–25.02.1945: Αυτοσχέδιες επιχειρήσεις αναχαίτισης στη θάλασσα διεξάγονται κατά μήκος των Τουρκικών ακτών χρησιμοποιώντας δύο πολεμικά σκάφη που υποστηρίζονται από ένα αναγνωριστικό αεροπλάνο  για τον εντοπισμό συμμαχικών πλοίων ανεφοδιασμού. Δεν εντοπίζονται στόχοι.
• 25–26.02.1945: Ο Υπολοχαγός Μπίγκεμαν, ο Ναυτικός Διοικητής Φέτσερ και ο Λοχίας Ρίγκερ αναχωρούν για τη Βιέννη με μεταγωγικό αεροσκάφος Fw 200.
• 27.02.1945: Ένα σκάφος εφόδου ( Pi.Sturmboot ) που μετέφερε 4 υπαξιωματικούς και 11 στρατιώτες και προσπαθούσε να πλησιάσει την Τήλο αναχαιτίζεται από συμμαχικά αντιτορπιλικά. Το σκάφος είτε βυθίζεται είτε αιχμαλωτίζεται. Ολόκληρο το απόσπασμα των 15 ανδρών αναφέρεται ως αγνοούμενο.

Μάρτιος 1945

• Αρχές Μαρτίου 1945: Ο υπολοχαγός Μπίγκεμαν επιστρέφει από την ηπειρωτική χώρα· οι αναφορές αναφέρουν ότι είχε προσωπική ακρόαση με τον Αδόλφο Χίτλερ γύρω στις 14 Μαρτίου.
• 01.03.1945 (Άλωση της Τήλου): Μια σημαντική συμμαχική αμφίβια επίθεση .Απόσπασμα αποβιβάζεται στις βόρειες και νότιες ακτές της Τήλου ( Πισκοπή ), υποστηριζόμενο από 2 αντιτορπιλικά και 6 ταχύπλοα σκάφη εφόδου. Η φρουρά (3ος Λόχος, Panzergrenadier – Σύνταγμα Rhodos) λυγίζει  από την  αριθμητική υπεροπλία.
• 02.03.1945: Παρά τις απεγνωσμένες προσπάθειες παρέμβασης των σκαφών του Ldgs.Pi.Btl.Rh. και των μέσων της Luftwaffe για την υποστήριξη της απομονωμένης φρουράς υπό τον Υπολοχαγό Heinemann, οι αμυνόμενοι αναγκάζονται να συνθηκολογήσουν. Τη νύχτα της 3ης Μαρτίου, μικρές ομάδες επιζώντων επιχειρούν να διαφύγουν με μικρές βάρκες. Οι περισσότεροι αναχαιτίζονται ή δέχονται πυρά.
• 02–03.03.1945: Ένας εξειδικευμένος Λόχος Κυνηγών ( Jg.Kp.Rh. ) αναπληρώνει τη φρουρά στην Αλιμιά .
• 03–04.03.1945: Μετά την απώλεια της Τήλου, οι γερμανικές δυνάμεις εκτελούν τακτική εκκένωση της Χάλκης χωρίς να εμπλακούν με τον εχθρό.
• 06.03.1945: Ιδρύεται επίσημα μια εξειδικευμένη εταιρεία ναυπηγείων ( Werft–Kompanie ) εντός του Ldgs.Pi.Btl.Rhodos , ενοποιώντας όλα τα εναπομείναντα ναυπηγικά μηχανήματα και τα πολιτικά εργαστήρια υπό την Flottillenkommando .
• 09.03.1945: Μεταθέσεις προσωπικού: 24 άνδρες (συμπεριλαμβανομένων 11 Ιταλών) μεταφέρθηκαν από το τάγμα στην Ι./ Πε.Γεν.Ταξιαρχία Ρόδος με αντάλλαγμα Γερμανούς πεζικάριους· 4 άνδρες μεταφέρθηκαν στον Λόχο Διαβιβάσεων της Ταξιαρχίας ( Nachr.Komp . ).
• 20.03.1945 (Έκθεση Ισχύος): Η ενεργός δύναμη του τάγματος μειώνεται σε 4 Αξιωματικούς, 19 Υπαξιωματικούς, 103 Γερμανούς στρατιώτες και 2 Ιταλούς.

Απρίλιος – Μάιος 1945

• 01.04.1945: Ο Αρχιλοχίας (Stabsfeldwebel) Rink μετατίθεται από τη Διοίκηση Στολίσκου (Flottillenkommando) στο Τάγμα.
• 07.04.1945 (Τελικός Ανασχεδιασμός): Υπό άμεσες διαταγές του OKH, κλειδώνεται η τελική δομική δομή της ταξιαρχίας. Ο Λοχαγός Μπούντε διορίζεται επίσημα Διοικητής του Τάγματος Pionier–Landungs Ρόδος .
• 20.04.1945 (Τελική Δύναμη και Παράσημα): Η δύναμη του τάγματος αυξάνεται ελαφρώς μέσω της ενοποίησης σε 4 Αξιωματικούς, 32 Υπαξιωματικούς, 125 Γερμανούς στρατιώτες και 46 Ιταλούς.
• Μάιος 1945: Η μονάδα διατηρεί τις αμυντικές της θέσεις εντός του απομονωμένου «φρουρίου Ρόδου» μέχρι την επίσημη, άνευ όρων παράδοση όλων των Γερμανικών δυνάμεων στα Δωδεκάνησα στις 8 Μαΐου 1945.

Περίληψη των τεκμηριωμένων απωλειών σκαφών από τον J. L.Roba ( άλλο έγγραφο)

• * σημείωση : 1. s.Stubo 1060 “B” Αναφέρεται επίσης βυθισμένο στις 12 Φεβρουαρίου 1945

6. Ιστορικό Συμπέρασμα

Η επιχειρησιακή πορεία του Pionier–Landungs–Kompanie 780 παρέχει μια ενδιαφέρουσα  περίπτωση αφοσιωμένης μονάδας . Αγωνίστηκε να διατηρήσει την παράκτια εφοδιαστική αλυσίδα των νησιών της περιοχής μαχόμενη ταυτόχρονα κατά των Βρετανών και Ελλήνων κομάντος και ανταρτών καθώς και του Συμμαχικού στόλου υπό συνθήκες απόλυτης αεροπορικής και ναυτικής μειονεξίας. Ο μετασχηματισμός της μονάδας από μια αμφίβια μονάδα  επίθεσης και αποβίβασης κατά τη διάρκεια των μαχών για την Κω και τη Λέρο σε έναν ad-hoc, «σκιώδη στόλο» που διαχειρίζεται μεταφορές,  αποκλεισμούς και καταδρομικές επιθέσεις υπογραμμίζει την τακτική ευελιξία των Γερμανών στρατιωτών του Μηχανικού.

Βασιζόμενη σε βαριά οπλισμένα, επιταγμένα τοπικά πολιτικά σκάφη (πχ  Malona ) παράλληλα με τα ειδικά κατασκευασμένα αποβατικά  πλοία ( PiLB 41 ) που αποτελούσαν τον κορμό της δύναμης , η μονάδα παρέτεινε με επιτυχία την επιχειρησιακή διάρκεια ζωής του Fortress Rhodos πολύ πέρα από το αναμενόμενο , αν και με καταστροφικό κόστος σε προσωπικό και σκάφη λόγω της  ναυτικής υπεροχή των Συμμάχων στα Δωδεκάνησα τα τελευταία χρόνια του πολέμου..