Η Μάχη των Οχυρών, 6-10 Απριλίου 1941: Φωτογραφικά ντοκουμέντα που αντηχούν στην αιωνιότητα

WW2, WW2 in Greece, WW2 Wrecks

By Pierre Kosmidis

Φωτογραφίες: Jean-Louis Roba

Η Μάχη των Οχυρών, διάρκεσε από την πρώτη μέρα της γερμανικής εισβολής στην Ελλάδα στις 6 Απριλίου 1941, μέχρι και τις 10 Απριλίου, όταν πλέον η Θεσσαλονίκη βρέθηκε υπό γερμανική κατοχή, καθώς τα στρατεύματα των κατακτητών είχαν εισέλθει στην πόλη την προηγούμενη ημέρα (9 Απριλίου 1941), σηματοδοτώντας έτσι την έναρξη της περιόδου της Κατοχής στην Ελλάδα.

Οι Γερμανοί, περνώντας από τη χώρα που ήταν τότε γνωστή ως Γιουγκοσλαβία, προτού αυτή διαλυθεί τη δεκαετία του 1990, μετά από αιματηρό εμφύλιο πόλεμο, κατάφεραν με αστραπιαίους ελιγμούς να βρεθούν στη Θεσσαλονίκη, καθιστώντας έτσι άνευ στατηγικής σημασίας την περαιτέρω αντίσταση στα οχυρά της γραμμής Μεταξά.

Πυροβολείο σε οχυρό της γραμμής Μεταξά. Πρόκειται για το αντιαρματικό έργο Ρ 71 του Δ΄ Λόχου Παληουριώνων, όπως αναφέρει ο κ. Ηλίας Λ. Κοτρίδης
Παρόμοιο έργο στο οχυρό Αρπαλούκι. ΠΗΓΗ: https://www.ww2wrecks.com/portfolio/then-and-now-arpalouki-bunker-complex-april-1941-april-2016/ 

Οι περισσότερες μάχες δόθηκαν ανατολικά του Στρυμόνα ποταμού μέχρι το υψίπεδο του Κάτω Νευροκοπίου (συνολικά 21–24 οχυρά, όπως το Ρούπελ, το Ιστίμπεη, το Λίσσε, το Αρπαλούκι, οι Παληουριώνες και άλλα).

Οι Έλληνες υπερασπιστές των Οχυρών ήταν λιγότεροι από τους προβλεπόμενους (κατ’ εκτίμηση περίπου 5.630 άνδρες αντί για πάνω από 10.000), καθώς ο μεγάλος όγκος του Ελληνικού Στρατού βρισκόταν στην Αλβανία, πολεμώντας τους Ιταλούς από τις 28 Οκτωβρίου του 1940.

Σύμφωνα με τον διακεκριμένο ερευνητή και συγγραφέα Ηλία Λ. Κοτρίδη, στη φωτογραφία βλέπουμε το διοικητή του 100ου Συντάγματος Ορεινών κυνηγών Willibald Utz να χαιρετά τον διοικητή του οχυρού Παλιουριώνες, Ταγματάρχη Χατζηγεωργίου, του οποίου μόλις διακρίνεται ελάχιστα το κάλυμμα κεφαλής κι αυτό διότι σε αυτή τη φωτογραφία καλύπτεται πλήρως από τον Έλληνα με το δίκοχο. Προσοχή ΔΕΝ χαιρετά τον αξιωματικό που διακρίνεται καθαρά.

Παρά τη σφοδρή επίθεση και τους βομβαρδισμούς, οι γερμανικές δυνάμεις καθηλώθηκαν και είχαν απώλειες, χωρίς να επιτύχουν τον αντικειμενικό τους σοπό, δηλαδή τη διάσπαση της γραμμής των οχυρών και την προέλασή τους προς νότο.

Τα περισσότερα οχυρά δεν παραδόθηκαν στους Γερμανούς, αλλά η άμυνα κάμφθηκε ουσιαστικά όταν κατέρρευσε η Γιουγκοσλαβία και οι Γερμανοί μπήκαν στα νώτα των ελληνικών δυνάμεων, οδηγώντας στη συνθηκολόγηση.

Έτσι, στις 10 Απριλίου 1941 ολοκληρώνεται ουσιαστικά η Μάχη των Οχυρών στη Γραμμή Μεταξά, με την παράδοση του οχυρού Ρούπελ στις 6:00 το πρωί μετά από σχετική διαταγή κατάπαυσης του πυρός. Το Τμήμα Στρατιάς Ανατολικής Μακεδονίας (ΤΣΑΜ) συνθηκολόγησε άνευ όρων, αφήνοντας ολόκληρη την περιοχή στον έλεγχο των Γερμανών.

Οι Έλληνες υπερασπιστές διατάχθηκαν τελικά να παραδοθούν με τιμές πολέμου από τους Γερμανούς, οι οποίοι αναγνώρισαν την ηρωική τους αντίσταση.

Μια σειρά φωτογραφιών, από τη συλλογή του διακεκριμένου ερευνητή και συγγραφέα Jean-Louis Roba, αναδεικνύει τόσο τις πολεμικές επιχειρήσεις στα Οχυρά, όσο και την περίοδο αμέσως μετά τη λήξη των εχθροπραξιών και την προέλαση των γερμανικών στρατευμάτων προς νότο.

Σύμφωνα με τον κορυφαίο μελετητή της Μάχης των Οχυρών και συγγραφέα Ηλία Λ. Κοτρίδη, στη φωτογραφία αυτή βλέπουμε το διοικητή του οχυρού Παληουριώνες, Ταγματάρχη Χατζηγεωργίου, μετά την κατάπαυση του πυρός.
Ανατιναγμένος θόλος αντιαεροπορικού πυροβόλου
Κοντινό πλάνο του ανατιναγμένου αντιαεροπορικού στοιχείου. Άγνωστη η μοίρα των Ελλήνων μαχητών που το επάνδρωναν…
Στοιχείο γερμανικού πολυβόλου MG34 σε κίνηση.
Μετά την κατάπαυση του πυρός, Γερμανοί πάνω σε οχυρωματικό έργο. Στο βάθος διακρίνεται ο Στρυμόνας ποταμός.
Αντιαρματικά κωλύματα
Επίδεση σε τραυματία
Πολυβολείο στη γραμμή Μεταξά, με εμφανή τα σημάδια της μάχης. Το Saint-Étienne M1907 (επίσημα Mitrailleuse Mle 1907) ήταν ένα γαλλικό αερόψυκτο βαρύ πολυβόλο διαμετρήματος 8 mm Lebel. Διακρινόταν εύκολα από το μεγάλο μπρούντζινο σώμα του, το σύστημα ρύθμισης ταχυβολίας με τον χαρακτηριστικό τροχό ανύψωσης στον τρίποδα και την απουσία καλύμματος ψύξης γύρω από την κάννη.
Σχεδιάστηκε τη δεκαετία του 1900 και χρησιμοποιήθηκε ευρέως στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, ενώ στον Ελληνικό Στρατό του 1940 αξιοποιήθηκε κυρίως σε δευτερεύοντες σχηματισμούς και μονάδες εφεδρείας.
Το βαρύ πολυβόλο Σαιντ Ετιέν ΠΗΓΗ: © Royal Armouries
Γερμανοί ορεινοί κυνηγοί  καθηλωμένοι σε πρανές. Στο βάθος διακρίνεται μια σκοπιά.
Κίνηση στοιχείου MG34
Γερμανοί σε κάλυψη.
Φάλαγγα Γερμανών, μετά τη λήξη των εχθροπραξιών
Γερμανοί έξω από οχυρωματικό έργο, με εμφανή τα σημάδια του σφοδρού βομβαρδισμού και των μαχών που προηγήθηκαν.
Έλληνες στρατιώτες, μετά την κατάπαυση του πυρός, σε είσοδο οχυρού.
Έλληνες στρατιώτες, μετά τη Μάχη των Οχυρών
Έλληνες πολίτες διαβάζουν προκήρυξη των Γερμανών, μετά τη συνθηκολόγηση, έξω από το καφεζυθοπωλείον “ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΝ” του Ι. Παρτσαλίδη, στην οδό 25ης Μαρτίου. Αναγνωρίζει κάποιος το σημείο;
Έλληνες στρατιώτες παίρνουν τον μακρύ δρόμο της επιστροφής προς τα σπίτια τους, μετά τις μάχες. Σύμφωνα με το χειρόγραφο σχόλιο στην οπίσθια όψη της φωτογραφίας, πρόκειται για την Ελασσόνα.
Γερμανικά τεθωρακισμένα στον Τύρναβο, μέσα Απριλίου του 1941.
Γερμανοί ορεινοί κυνηγοί και ένας μικρός λούστρος, σε πόλη της Μακεδονίας.