Διώρυγα της Κορίνθου: Μια ιστορία καταστροφών και αποκατάστασης τη δεκαετία του 1940

WW2, WW2 in Greece

By Pierre Kosmidis

Κατά την αποχώρησή τους από την Ελλάδα, οι  Γερμανοί κατακτητές προέβησαν σε εκτεταμένες καταστροφές, θέλοντας να υπονομεύσουν τις υποδομές της χώρας, αφήνοντας πίσω τους, εκτός από εκατοντάδες χιλιάδες θύματα κατά τη διάρκεια της κατοχής, ένα σωρό ερειπίων.

Στις 3 Οκτωβρίου του 1944, οι Γερμανοί κατέστρεψαν τη Διώρυγα της Κορίνθου και έπρεπε να περάσουν σχεδόν 4 χρόνια μέχρις ότου αποκατασταθεί η λειτουργία της, μεσούντος του εμφυλίου πολέμου και χάρη στην αμερικανική βοήθεια του Σχεδίου Μάρσαλ.

Στις 5 Ιουλίου του 1948, όπως πληροφορούμαστε από δημοσίευμα του περιοδικού ΑΚΡΙΤΑΣ, ένα περιοδικό που εξέδιδε η Υπηρεσία Στρατιωτικού Τύπου “έγιναν επισήμως τα εγκαίνια της αποδόσεως του Ισθμού της Κορίνθου στη ναυσιπλοϊα” (σ.σ. προφανώς ο συντάκτης εννοούσε τη Διώρυγα της Κορίνθου).

Σύμφωνα πάντα με το ίδιο δημοσίευμα, “οι Γερμανοί ανετίναξαν τα τοιχώματα και επιπροσθέτως έριξαν 1800 τόννους ατσάλι, 130 σιδηροδρομικά οχήματα, 6 ατμομηχανές και παραπάνω από 40 τόνους σιδηροτροχιές. Τουλάχιστον 600.000 κυβικά μέτρα χωμάτινων όγκων έπρεπε να απομακρυνθούν”.

Τα έργα κατασκευής των δύο γεφυρών, μια για αυτοκίνητα και μια για τραίνα, συνεχίστηκαν μέχρι τις 31 Αυγούστου του 1948, χάρη στην αμερικανική βοήθεια σε μηχανήματα, χρήματα και τεχνογνωσία που προέβλεπε το Σχέδιο Μάρσαλ, την ώρα που η Ελλάδα σπαρασσόταν από τον αδελφοκτόνο εμφύλιο πόλεμο, ενώ όλα τα σχετικά έργα στην περιοχή του Ισθμού και της Διώρυγας της Κορίνθου, ώστε να επουλωθούν τα τραύματα που άφησε ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος, αποπερατώθηκαν μετά από μερικούς ακόμα μήνες.